Derleme Makalesi için Literatür ve Kanıtlar Nasıl Düzenlenir

Bir derleme makalesinde literatür ve kanıtları düzenlemek için her çalışmaya sabit bir tanımlayıcı verin; kaynak bilgilerini, çalışma özelliklerini ve kanıtları ayrı tutun; notları kaynak konumlarına bağlayın ve karşılaştırılabilir alanları bir literatür matrisinde kaydedin. Senteze geçmeden önce sistemin tamlık, tutarlılık ve kaynak izlenebilirliği açısından kontrol edilebilir olması gerekir.

Düzenleme sistemi, seçilen her çalışmayı, ona ait notları ve kanıtları kolayca erişilebilir, karşılaştırılabilir ve doğrulanabilir kılmalıdır.

Düzenleme sentezden önce gelir: malzemeyi, kanıt bütününün nihai yorumuna karar vermeden sonraki analiz için hazırlar.

Tutarlılık, karşılaştırılabilir bilgileri tekrarlanabilir bir şekilde kaydetmek anlamına gelirken, izlenebilirlik notları ve çıkarılan bulguları doğru kaynak kaydına bağlayabilmek anlamına gelir.

Bu özellikler karşılaştırmayı kolaylaştırır çünkü farklı çalışmalardan elde edilen kanıtlar, her bulgunun nereden geldiğini yeniden yapılandırmaya gerek kalmadan bulunabilir ve incelenebilir.

Tam alanlar, araçlar ve iş akışı, derleme sorusuna, derleme türüne, ekip bağlamına veya çalışma ortamına göre farklılık gösterebilir, ancak kayıtlar güvenilir erişim ve karşılaştırma için yeterince tutarlı kalmalıdır.

Pratik çıktı, kaynakların, araştırma notlarının ve ilgili kanıtların bağlantılı kaldığı ve sonraki sentez için hazır olduğu düzenli bir çalışma kayıtları kümesidir.

Bireysel çalışmalar ayrıntılı olarak kaydedilmeden önce, bu kayıtların nasıl tanımlanacağını, saklanacağını ve korunacağını tanımlayan tutarlı bir düzenleme sistemi oluşturun.

İçindekiler⌄

Seçilen Çalışmaları Düzenlemek İçin Tutarlı Bir Sistem Kurun

Düzenleme sistemini, ayrıntılı araştırma notları veya kanıt çıkarma başlamadan önce tanımlayın ki her çalışma kaydı, tanımlama, depolama, erişim ve güncelleme için aynı temel kurallara uysun.

Ortak bir kurulum, tutarlılığı destekler ve kayıtlar her çalışma için farklı şekilde değil, aynı iş akışı içinde oluşturulduğu için sonraki karşılaştırmayı kolaylaştırır.

Bu düzenleme, literatür taramasından ilgili kaynak kayıtları elde edildikten sonra başlar.

Kurulum sırası, çalışma seçiminden sonra kalan çalışmalarla sisteme doldurulmadan önce tanımlayıcıların, kayıtların, dosyaların ve notların nasıl bağlanacağını belirler.

Ekteki görsel, sabit çalışma tanımlayıcısı, çalışma kaydı, dosya konumu, not konumu ve güncelleme yolu dahil olmak üzere bu bağlantının mimarisini gösterir.

1. Kayıt birimini tanımlayın. Derleme kapsamında bir kaydın neyi temsil ettiğine karar verin; örneğin bir yayın veya birden fazla rapora bağlı bir çalışma. Uygun birim, derleme türüne bağlıdır ve ilgili kaynak malzemenin nasıl gruplandırılacağını belirler.
2. Sabit bir çalışma tanımlayıcısı atayın. Her kayda, notlar ve kanıtlar eklendikçe değişmeden kalan bir tanımlayıcı verin. Kayıtlar, dosyalar ve notlar arasında aynı çalışma tanımlayıcısını kullanmak izlenebilirliği destekler ve erişimi kolaylaştırır.
3. Temel alanları seçin. Her çalışma kaydının içermesi gereken bilgileri tanımlayın, böylece eşdeğer bilgiler tutarlı bir şekilde yakalanır ve daha sonra karşılaştırılabilir. Tam temel alanlar, derleme sorusuna ve derleme türüne göre farklılık gösterebilir; bu nedenle ayrıntılı kanıt çıkarmayı önceden belirlemeden ortak alanları oluşturun.
4. Dosya ve not konumlarını tanımlayın. Kaynak dosyaların, çalışma kayıtlarının ve araştırma notlarının nereye ait olduğunu ve bu konumların çalışma tanımlayıcısına nasıl bağlandığını belirtin. Tanımlanmış depolama konumları, gereksiz kopyalamayı azaltır ve yerinden olmuş veya bağlantısı kopmuş malzemenin tespit edilmesini kolaylaştırır.
5. Bir adlandırma kuralı belirleyin. Sabit çalışma tanımlayıcısını koruyan ve gerektiğinde ilgili malzemeleri ayırt eden dosya ve kayıtlar için tutarlı bir adlandırma kuralı kullanın. Kural, ekibin yazılım ortamını yansıtabilir, ancak seçilen iş akışı boyunca aynı kuralın uygulanması şartıyla.
6. Bir güncelleme rutini tanımlayın. Çalışma kayıtlarındaki, notlardaki ve depolanan kanıtlardaki değişikliklerin nasıl kaydedileceğine ve uyumlu tutulacağına karar verin. Ortak çalışma gerektiren derlemeler için rutin, ortak kayıtları kimin güncellediğini ve değişikliklerin nasıl uzlaştırıldığını da tanımlayabilir; bireysel bir derleme için daha basit bir rutin yeterli olabilir. Ayrıntılı kayıtlar doldurulmadan önce, bir çalışma tanımlayıcısının kaydından ilişkili dosyalarına ve notlarına kadar izlenebildiğini doğrulayın.

Sabit tanımlayıcılar ve tutarlı temel alanlar, ilgili malzeme aynı çalışma kaydıyla ilişkili kaldığı için izlenebilirliği destekler; tanımlanmış depolama ve adlandırma kuralları ise erişimi daha öngörülebilir hale getirir.

Bu kurallar, tek bir yazılım uygulaması gerektirmeden yinelenen veya bağlantısız dosyaları azaltabilir ve karşılaştırma için tutarlı bir temel oluşturabilir.

Kayıt birimi, tanımlayıcılar, temel alanlar, depolama konumları, adlandırma kuralı ve güncelleme rutini tanımlandıktan sonra sistem, tekrarlanabilir çalışma kayıtları için hazırdır.

Her Çalışma İçin Tutarlı Bir Kayıt Oluşturun

Dahil edilen her çalışma, tanımlama bilgilerinin, dosyalarının, notlarının ve iş akışı durumunun öngörülebilir yerlerde bulunabilmesi için aynı temel yapıya sahip bir çalışma kaydına ihtiyaç duyar.

Sabit bir çalışma tanımlayıcısı atayın ve temel kayıt kategorilerini çalışmalar arasında tutarlı tutun.

Bu yapı, kaydı tam bir veri çıkarma protokolüne dönüştürmeden erişimi ve denetlenebilirliği destekler.

Tekrarlanabilir kayıt düzeni, çalışma tanımlayıcısını, kaynakça künyesini, dosya konumunu, not konumunu ve bu durum derleme iş akışıyla ilgili olduğunda çıkarma durumunu kapsar.

1. Çalışma tanımlayıcısını atayın. Çalışma kaydına benzersiz, sabit bir tanımlayıcı verin ve erişim ile yineleme önlemeyi desteklemek için bunu ilişkili dosyalar ve notlarla tutarlı şekilde kullanın.
2. Kaynakça künyesini kaydedin. Kaynağı tanımlamak ve onu diğer çalışma girişlerinden ayırt etmek için gereken kaynakça bilgisini saklayın; bu, tutarlı referans kontrolünü ve denetlenebilirliği destekler.
3. Dosya konumunu kaydedin. Kaynak dosya konumunu veya derleme iş akışında kullanılan başka bir sabit konumu saklayın, böylece kaynağa çalışma kaydından erişilebilir.
4. Not konumunu kaydedin. Araştırma notu konumunu saklayın ve mümkün olduğunda bunu aynı çalışma tanımlayıcısıyla ilişkilendirerek notların doğru kaynak kaydına bağlı kalmasını sağlayın.
5. Çıkarma durumunu ilgili olduğunda güncelleyin. Derleme iş akışı bu aşamayı takip ettiğinde çalışma kaydını mevcut çıkarma durumuyla etiketleyin, böylece kayıt, kanıt çıkarmanın hâlâ işlem gerektirip gerektirmediğini gösterir.

Örneğin, STU-014 gibi varsayımsal bir tanımlayıcı, çalışma kaydında, kaynak dosya adında ve ilgili not kaydında görünebilir.

Aynı tanımlayıcının bu konumlar arasında yeniden kullanılması, ilgili malzemelerin sonraki güncellemeler veya karşılaştırmalar sırasında alınmasını ve bağlanmasını kolaylaştırır.

Kaynak Bilgilerini, Çalışma Özelliklerini ve Kanıtları Ayırın

Kaynak bilgileri, çalışma özellikleri ve kanıtlar, bir çalışma kaydı içindeki üç ayrı bilgi sınıfını oluşturur.

Kaynak bilgileri, kaynağı tanımlayan ve kökenini koruyan bibliyografik ayrıntıları ve kaynakça künyesini içerir.

Çalışma özellikleri, çalışmayı tasarım, ortam, popülasyon veya örneklem gibi nitelikler aracılığıyla tanımlarken; kanıtlar, derleme sorusuyla ilgili bulguları veya verileri yakalar.

Bu sınıfları ayrı tutmak, köken bilgisi, çalışma tanımlayıcıları ve derlemeyle ilgili kanıtların tek, ayrıştırılmamış bir nota dönüşmesini önler.

Kaynak bilgileri bir çalışmayı tanımlar ve konumlandırır; çalışma özellikleri onu betimler; kanıtlar ise derleme sorusuyla ilgili olanı yakalar.

Bu ayrım, köken bilgisini kaynağa bağlı tutarak izlenebilirliği, tanımlayıcı çalışma niteliklerini ayrı tutarak karşılaştırmayı ve derleme için ilgili bulguları tanımlama verilerinden ayırarak sonraki çıkarmayı destekler.

Şema, üç bilgi sınıfının da aynı çalışma kaydına ait olduğunu gösterirken bileşen sınırlarını görünür kılar.

Bilgi sınıfı	Tipik alanlar	Ayrı tutulma nedeni
Kaynak bilgileri	Bibliyografik ayrıntılar, kaynakça künyesi, referans bilgisi, köken	Kaynağı tanımlar ve konumlandırırken kökeninin izlenebilir kalmasını sağlar.
Çalışma özellikleri	Tasarım, ortam, popülasyon veya örneklem	Çalışmayı betimler ve çalışma tanımlayıcılarının karşılaştırılmasını destekler.
Kanıtlar	Derleme sorusuyla ilgili bulgular veya veriler	Çıkarılan kanıtları, kaynak tanımlamasından ve tanımlayıcı özelliklerden ayrı tutarak sonraki çıkarma ve yorumlama için hazır tutar.

Kesin çalışma özellikleri ve kanıt alanları, sabit bir sınıflandırma olarak ele alınmak yerine disipline, derleme sorusuna ve derleme tasarımına uyarlanmalıdır.

Her sınıf içindeki belirli alanlar değişse bile üç bilgi sınıfı ayrı kalır.

Kanıtları Düzenlemek ve Karşılaştırmak İçin Bir Literatür Matrisi Oluşturun

Literatür matrisi, birden fazla çalışma veya kaynaktan gelen karşılaştırılabilir bilgileri ortak bir tabloya yerleştiren bir düzenleme ve karşılaştırma yöntemidir.

Her çalışma ayrı bir kanıt kaydı olarak kalırken, ortak kanıt alanları ilgili nitelikleri ve bulguları yan yana görünür kılar.

Matris, sentezin kendisini tamamlamak yerine sentez öncesinde karşılaştırmayı destekler.

Çalışma satırları ve ortak sütunlar, karşılaştırma için tutarlı bir yapı sağlar: her satır bir çalışmayı temsil edebilirken, sütunlar yöntem veya tasarım, örneklem veya popülasyon, ilgili bulgular ve sınırlılıklar gibi alanları kaydedebilir.

Bu yapı, çalışmadan seçilen kanıt alanına ve kaydedilen değere veya bulguya giden ilişkiyi izler ve eşdeğer bilgilerin çalışmalar arasında incelenmesini kolaylaştırır.

Ekteki açıklamalı örnek, tablodaki her girişi tekrarlamadan birkaç çalışmanın ortak karşılaştırma sütunları boyunca nasıl hizalandığını gösterir.

Çalışma	Yöntem/Tasarım	Örneklem/Popülasyon	İlgili Bulgu	Sınırlılık/Not
Çalışma A	Nitel görüşmeler	Yetişkin katılımcılar	Yinelenen tema raporlanmış	Tek ortam
Çalışma B	Kesitsel anket	Toplum örneklemi	Farklı örüntü raporlanmış	Kanıt alanı raporlanmamış
Çalışma C	Karma yöntem çalışması	Tanımlanmış çalışma popülasyonu	İlgili bulgu raporlanmış	Yöntemsel farklılık not edilmiş

Karşılaştırılabilir bulgular satırlar arasında tekrarladığında örüntüler görünür hale gelebilirken, yöntemlerdeki, örneklemlerdeki veya raporlanan bulgulardaki farklılıklar, çalışmaları tek bir sonuçta birleştirmeden konumlandırılabilir.

Ortak bir kanıt alanı, bir çalışma için raporlanmış bir değere sahip olmadığında eksik bilgi görünür hale gelir.

Bu sinyaller, sonraki yorumlama için malzeme belirler, ancak kendi başlarına temalar oluşturmaz, çelişkileri çözmez veya sentez sonuçlarını belirlemez.

Matris yönelimi ve alan seçimi, derleme sorusuna, mevcut kanıtlara ve çalışma yöntemine göre değişebilir; eşdeğer bilgiler tutarlı bir şekilde karşılaştırılabilir kaldığı sürece çalışmalar farklı şekilde düzenlenebilir.

Literatür matrisi bu nedenle kanıtları düzenlemek ve karşılaştırmak için yapılandırılmış bir yöntem olarak işlev görürken, daha derin yorumlama ve sentez ayrı analitik görevler olarak kalır.

Derleme Sorusuyla Eşleşen Matris Alanlarını Seçin

Matris alanlarını, derleme sorusunu doğrudan yanıtlamaya katkı sağladıklarında veya çalışmalar arasında anlamlı bir karşılaştırma sağladıklarında dahil edin.

Alan uygunluğu derlemeye özgüdür; bu nedenle bir derleme için yararlı olan bir sütun, bir başkası için gerekli olmayabilir.

Tutarlı alan seçimi, daha fazla sayıda alanın daha iyi bir matris ürettiğini varsaymadan hangi çalışma tanımlayıcılarının, değişkenlerin, sonuçların, temaların veya diğer kanıtların daha sonra karşılaştırılabileceğini belirler.

Seçim kriterleri, her aday alanı bir dahil etme koşuluna ve analitik bir çıkarıma bağlar.

Ekteki şema, derleme sorusunu aday alanlara, seçilen ilgili alanlara ve çıkarılan gerekli olmayan alanlara bağlayarak bu uygunluk temelli kararı gösterir.

• Derleme sorusuyla ilgililik: Bir alan, değeri doğrudan derleme sorusunu yanıtlamaya veya tanımlanmış bir karşılaştırmayı değerlendirmeye yardımcı olduğunda dahil edin; aksi halde, amaçlanan analize katkıda bulunmadan bilgi ekleyebilir.
• Tutarlılık ve karşılaştırılabilirlik: Eşdeğer bilgiler ilgili çalışmalar arasında anlamlı bir karşılaştırmayı destekleyecek kadar iyi tanımlandığında bir alanı dahil edin; tutarsız veya eksik veriler, alanın karşılaştırılma biçimini sınırlayabilir.
• Yorumlanabilirlik: Değerleri derleme bağlamında yeterince açık ve tutarlı bir anlama sahip olduğunda bir alanı dahil edin; belirsiz kategoriler, çalışmalar arasındaki farklılıkların yorumlanmasını zorlaştırabilir.
• Çıkarma yapılabilirliği: Gerekli bilgiler mevcut kaynaklardan amaçlanan kullanım için yeterli tutarlılıkla bulunup çıkarılabildiğinde bir alanı dahil edin; zayıf raporlanmış bilgiler önemli ölçüde eksik veri üretebilir.

• Temel alanlar: Tanımlayıcıları ve çalışma tanımlayıcılarını, çalışma tanımlamasını veya kayıtlar arasında tutarlı kalması gereken bir karşılaştırmayı desteklediklerinde kullanın.

• Sorunun kendine özgü alanları: Değişkenleri, sonuçları, temaları veya kaliteyle ilgili notları, doğrudan derlemenin amaçları ve amaçlanan karşılaştırmalarıyla eşleştiklerinde kullanın.

Örneğin, müdahale süresi, derleme sorusu sonuçları maruziyet süresine göre karşılaştırdığında yararlı bir matris alanı olabilirken; bir yazarın kurumsal konumu, bu karşılaştırmayla tanımlanmış bir ilişkisi olmadığında ilginç ancak gerekli olmayabilir.

Bu nedenle bir alanı dahil etme kararı, sabit bir sütun kümesi yerine ilgililik, karşılaştırılabilirlik, tutarlılık, yorumlanabilirlik ve çıkarma yapılabilirliğini izlemelidir.

Yöntemleri, Örneklemleri, Bulguları ve Sınırlılıkları Tutarlı Bir Şekilde Kaydedin

Karşılaştırılabilir çalışma kayıtları, her kaynağın fiilen raporladığını korurken yöntemler, örneklemler, bulgular ve sınırlılıklar için aynı tanımlayıcı kategorileri kullanmalıdır.

Tutarlı etiketler eşdeğer bilgilerin taranmasını kolaylaştırabilir, ancak bir çalışma tasarımının, popülasyonunun, sonucunun veya çalışma kısıtlamasının anlamını değiştirmemelidir.

Birimler, aynı miktarı temsil ettiklerinde standartlaştırılabilir; çalışmaya özgü bilgileri yorumlamak için gerekli olduklarında ise bağlamsal niteleyiciler kalmalıdır.

Dört bilgi sınıfı paralel olarak kaydedilmelidir, böylece okuyucular karşılaştırılabilir nitelikleri bulabilir ancak heterojen çalışmalar aynı bilgileri raporlamış gibi ele alınmaz.

• Yöntem/Tasarım: Terminoloji anlamını değiştirmeden hizalanabildiğinde raporlanan yöntemleri veya çalışma tasarımını tutarlı etiketler kullanarak kaydedin; daha geniş bir etiket ilgili bir ayrımı silecekse kaynağa özgü tasarım tanımını koruyun.
• Örneklem/Popülasyon: Karşılaştırma için gereken örneklem veya popülasyon bilgisini, ilgili olduğunda raporlanan büyüklük, ortam veya katılımcı özellikleri dahil olmak üzere kaydedin; eşdeğer ölçümler raporlandığında tutarlı birimler ve etiketler kullanın, yorumlamayı etkileyen bağlamsal niteleyicileri koruyarak.
• Bulgular: Derleme sorusuna karşılık gelen bulguları veya raporlanan sonuçları kaydedin ve yazarların raporladığı kanıtları gözden geçirenin sonraki yorumundan ayırın; eşdeğer birimleri veya sonuç etiketlerini yalnızca orijinal anlamı koruduğunda standartlaştırın.
• Sınırlılıklar: Çalışma tarafından raporlanan sınırlılıkları kaydedin ve bunların geçerli olduğu bağlamı açıklayan niteleyicileri koruyun; gözden geçiren tarafından belirlenen herhangi bir endişeyi ayrı tutun, böylece çıkarılan bir sınırlılık raporlanmış bir gerçek olarak sunulmaz.

Örneğin, iki heterojen çalışma, Yöntem/Tasarım, Örneklem/Popülasyon, Bulgular ve Sınırlılıklar için aynı kayıt kategorilerini kullanırken farklı çalışma tasarımı etiketlerini ve popülasyon tanımlarını koruyabilir.

Bu yaklaşım, farklı kanıtları aynı değerlere zorlamadan veya çalışmaya özgü bağlamı atmadan kategori düzeyinde karşılaştırılabilirliği destekler.

Ayrıntılı Çalışma Verilerinin Yakalanması Gerektiğinde Yapılandırılmış Bir Kanıt Çıkarma Tablosu Kullanın

Yapılandırılmış bir kanıt çıkarma tablosu, bir derlemenin, genel bir literatür matrisinin desteklediği daha geniş karşılaştırmanın ötesinde, dahil edilen çalışmalardan tekrarlanan, derlemeye özgü bilgilerin sistematik olarak çıkarılmasına ihtiyaç duyduğunda gerekli hale gelir.

Aynı çıkarma yapısını dahil edilen çalışmalar arasında kullanmak, yakalanmak üzere seçilen bilgiyi açık hale getirerek tutarlılığı ve tekrarlanabilirliği destekler.

Ayrıca ilgili alanları önceden tanımlayarak seçici yakalamayı azaltabilir, ancak bu düzeyde bir ayrıntı her anlatı derlemesi için gerekli değildir.

Kanıt çıkarma tablosu, derleme sorusuna hizmet eden veya çıkarılan bilgilerin kaynağına karşı doğrulanmasına olanak tanıyan alanları yakalamalıdır.

Bir çalışma tanımlayıcısı her satırı dahil edilen çalışmaya bağlarken, popülasyon veya örneklem bilgisi ilgili çalışma grubunu kaydeder.

Müdahale veya maruziyet yalnızca derleme tasarımı bunu incelediğinde uygulanır ve sonuç veya ölçüt değerlendirilen şeyi tanımlar.

Sonuç, ilgili raporlanan kanıtı kaydederken, veri konumu bu kanıtın kaynakta nerede kontrol edilebileceğini belirleyerek kökeni korur.

Çıkarma notları, gerekli bağlamsal niteleyicileri koruyabilir veya çıkarma kararlarını belgeleyebilir, ancak bu notları bir sentez sonucuna dönüştürmez.

Çalışma Kimliği	Popülasyon/Örneklem	Müdahale/Maruziyet	Sonuç/Ölçüt	Sonuç	Veri konumu	Çıkarma notu
Çalışma A	Raporlanan çalışma popülasyonu	Derleme tasarımı için geçerli olduğunda kaydedin	Derlemeyle ilgili ölçüt	Derleme sorusuyla ilgili raporlanan sonuç	Kaynak sayfa, tablo, şekil veya bölüm	İlgili niteleyici veya çıkarma kararı
Çalışma B	Raporlanan çalışma popülasyonu	Derleme tasarımı bir müdahale veya maruziyeti incelemediğinde uygulanamaz	Derlemeyle ilgili ölçüt	Derleme sorusuyla ilgili raporlanan sonuç	Kaynak sayfa, tablo, şekil veya bölüm	İlgili niteleyici veya çıkarma kararı

Çıkarma süreci karmaşık olduğunda, büyük ölçekli kullanımdan önce dahil edilen çalışmalardan küçük bir küme üzerinde çıkarma yapısını deneyin veya kontrol edin; böylece alanların derleme sorusuna uyup uymadığı ve tutarlı bir şekilde uygulanıp uygulanamayacağı belirlenir.

Belirsizlik yaratan, gerekli bağlamı atlayan veya doğrulamayı desteklemeyen alanları uyarlarken, çıkarılan verileri düzenleme ile kanıtları resmi olarak sentezleme arasındaki sınırı koruyun.

Araştırma Notlarını Destekleyen Kaynaklarına Bağlayın

Her araştırma notu, tanımladığı kaynağa ve kanıta bağlı kalmalıdır; böylece atfı daha sonra araştırma izini yeniden oluşturmadan doğrulanabilir.

Not, çalışmayı tanımlamalı, mevcut en kararlı kaynak konumlandırıcısını göstermeli ve kaydedilen materyalin bir alıntı, başka sözcüklerle ifade mi yoksa araştırmacı yorumu mu olduğunu ayırt etmelidir.

Bu bağlantı, bir konumlandırıcının temeldeki iddianın geçerli olduğunu kanıtladığı anlamına gelmeden köken ve denetlenebilirliği destekler.

Not-kaynak bağlantısı, kökeni koruyan ve atıf hatalarını azaltan dört tekrarlanabilir adımla oluşturulabilir.

1. Çalışma tanımlayıcısını atayın veya yeniden kullanın. Araştırma notunu, kaynak kaydı için kullanılan aynı çalışma tanımlayıcısına bağlayın, böylece not doğru çalışmaya kadar izlenebilir ve o kaynağa karşı doğrulanabilir.
2. Notu yakalayın. İlgili bilgiyi açıkça kaydedin ve kaynağın raporlanan içeriğini daha sonraki araştırmacı yorumundan ayrı tutun, böylece kanıt temeli tanımlanabilir kalır.
3. Bir kaynak konumlandırıcısı kaydedin. Mevcut en kararlı konumlandırıcıyı ekleyin; sayfa, bölüm, şekil, tablo, paragraf veya kaynağa özgü başka bir konum gibi, böylece kanıt gerektiğinde doğrudan bulunup kontrol edilebilir.
4. Kanıt durumunu etiketleyin. Notu bir alıntı, başka sözcüklerle ifade veya araştırmacı yorumu olarak işaretleyin, böylece raporlanan kanıt, daha sonraki kullanım sırasında gözden geçirenin kendi analitik yorumundan ayırt edilebilir kalır.

İzlenebilir açıklayıcı bir not şöyle görünebilir: Çalışma Kimliği STU-021 — başka sözcüklerle ifade — s.

14, Tablo 2, ardından ilgili not gelir; katılımcılar müdahaleden sonra iyileşti gibi çalışma tanımlayıcısı, kaynak konumlandırıcısı veya kanıt türü etiketi olmayan kopuk bir not, daha sonra güvenilir bir şekilde doğrulanamaz veya atfedilemez.

Bir araştırma notunu analizde veya yazımda kullanmadan önce, tanımlayıcısının, konumlandırıcısının ve kanıt durumunun onu hâlâ destekleyen kaynağa bağladığını doğrulayın.

Notları ve Çıkarılan Kanıtları Bireysel Çalışmalara Kadar İzlenebilir Tutun

İzlenebilirlik, bir araştırma notundan veya çıkarılan değerden, onu destekleyen tam bireysel çalışmaya ve mümkün olduğunda belirli kaynak konumuna geri dönebilme yeteneğidir.

İzlenebilir bir kayıt, bu denetim yolunu yalnızca notun ifadesine güvenmek yerine sabit bir çalışma tanımlayıcısı ve bir kaynak konumlandırıcısı aracılığıyla korur.

Bağlantı, kökeni sağlar ve doğrulamayı destekler, ancak tek başına temeldeki bulgunun geçerliliğini veya kanıt gücünü oluşturmaz.

Bu izlenebilirlik, kaydı atıf stili bir kılavuza dönüştürmeden düzenleme sistemi içinde denetlenebilirliği destekler.

Örneğin, açıklayıcı bir izlenebilir kayıt Çalışma Kimliği STU-021 — Tablo 2 — çıkarılan veri kullanabilir: çalışma tanımlayıcısı kaynak kaydını tanımlar, tablo referansı kaynak konumlandırıcısını sağlar ve kanıt türü etiketi kaydedilen öğenin durumunu belirtir.

Kanıtları Sonraki Analiz İçin Gruplandırın ve Etiketleyin

Kanıtları, bu kategorileri nihai sentez sonuçları olarak ele almadan ilgili bulguların daha sonraki analiz için birlikte alınabilmesi amacıyla sabit, geçici kategoriler kullanarak gruplandırın ve etiketleyin.

Gruplandırma, onları destekleyen bireysel çalışmaları ve bulguları korurken yinelenen örüntülerin düzenlenmiş kanıtlar arasında incelenmesini kolaylaştırır.

İlgili gruplama boyutları, derleme sorusuyla doğrudan ilişkili olduğunda tema, kavram, popülasyon, yöntem, sonuç, bağlam veya zaman dilimini içerebilir.

Gruplama sırası, yinelenen niteliklerden geçici etiketlere ve ardından kanıt atamasına doğru ilerler ve her aşama sürekli kullanışlılık açısından kontrol edilir.

1. Yinelenen boyutları belirleyin. Daha sonraki analizi destekleyebilecek yinelenen temalar, kavramlar, popülasyonlar, yöntemler, sonuçlar, bağlamlar veya zaman dilimleri için düzenlenmiş kanıtları gözden geçirin. Önerilen her boyutun, yalnızca tekrar tekrar ortaya çıkmak yerine derleme sorusuyla tanımlanmış bir ilişkisi olduğunu kontrol edin.
2. Sabit etiketler tanımlayın. Her kullanışlı gruba, ortak niteliği nihai bir analitik sonucu kodlamadan tanımlayan kısa bir etiket verin. Etiketin tutarlı bir şekilde uygulanabildiğini ve anlamlı bir gruplama ilişkisi olmayan kanıtlar için tek seferlik bir kategori oluşturmadığını kontrol edin.
3. Kanıtları ilgili gruplara atayın. Her ilgili bulguyu veya kanıt öğesini, ilgili malzemenin birlikte alınabilmesi için uygun etiketin altına yerleştirin. Bir çalışmanın yalnızca bir gruba ait olduğunu varsaymak yerine kanıtın kendisini kontrol edin, çünkü aynı çalışmadan farklı bulgular farklı analitik olarak ilgili grupları destekleyebilir.
4. Etiket kullanışlılığını gözden geçirin. Daha fazla kanıt atandıkça grupların erişim ve karşılaştırmayı destekleyecek kadar farklı kalıp kalmadığını inceleyin. Gereksiz yere örtüşen, yakından ilişkili kanıtları parçalayan veya derleme sorusu için artık yararlı bir ayrımı temsil etmeyen etiketleri kontrol edin ve gerektiğinde bunları iyileştirin.

Örneğin, bir çalışma, o çalışmadaki ayrı bulgular her iki boyutla da ilgili olduğunda bir popülasyon grubuna ve bir sonuç grubuna kanıt sağlayabilir; atamalar, nihai temaları bildirmek yerine erişim yollarını belirler.

Ön kanıt grupları otomatik olarak nihai makale yapısı değildir ve erişim ile sonraki analiz için gruplama, yazılı derleme için tematik ve kronolojik düzenleme arasında seçim yapmaktan farklıdır.

Bu nedenle gruplar, daha sonraki analiz kanıtların nasıl yorumlanacağını ve sunulacağını belirleyene kadar geçici organizasyon araçları olarak kalmalıdır.

İlgili Kanıtları Bir Arada Tutmak İçin Kategoriler ve Etiketler Kullanın

Kategoriler ve etiketler, düzenlenmiş kanıtlar üzerinde kontrollü bir erişim katmanı oluşturur.

Etiketleme sistemi, sınıflandırma etiketlerinin kanıtları parçalamadan yeniden kullanılabilir kalması için adlandırma, ayrıntı düzeyi, tutarlılık, eş anlamlı kontrolü ve birden çok etiket için açık kurallar kullanmalıdır.

• Adlandırma: Gruplanan kanıt niteliğini yansıtan açık, tanımlayıcı etiketler kullanın ve daha sonraki erişim sırasında belirsiz olabilecek kısaltmalardan kaçının.
• Ayrıntı düzeyi: Kategorileri ilgili kanıtları toplayacak kadar geniş, etiketleri ise yeniden kullanılabilir nitelikleri ayırt edecek kadar özgül tutun; aşırı dar etiketler kanıtları tek seferlik etiketlere bölebilir.
• Tutarlılık: Aynı kavram için kanıt kümesi boyunca aynı etiketi uygulayın, böylece erişim ifade farklılıklarına bağlı olmaz.
• Eş anlamlı kontrolü: Eşdeğer terimler için tercih edilen bir etiket seçin ve bunu tutarlı bir şekilde uygulayın; örtüşen eş anlamlılar ilgili kanıtları ayrı erişim yollarına bölebilir.
• Birden çok etiket: Bir bulgu gerçekten birden fazla yeniden kullanılabilir nitelikle ilgili olduğunda, her etiketin tanımlanmış bir amacı olması ve desteklenmeyen bir sonucu kodlamaması koşuluyla birden fazla etiket uygulayın.

Örneğin, Popülasyon gibi geniş bir kategori, bu ayrımlar derleme sorusu için önemli olduğunda ergenler, yaşlı yetişkinler ve bakım verenler gibi daha dar yeniden kullanılabilir etiketler kullanabilir.

Yararlı ayrıntı düzeyi kanıt kümesine ve erişim ihtiyacına bağlıdır, bu nedenle kategoriler ve etiketler, evrensel bir sınıflandırma veya daha sonraki tematik analizin yerine geçecek bir araç değil, kontrollü düzenleme etiketleri olarak kalmalıdır.

Referans Yönetimi, Dosyalar ve Kanıt Kayıtlarını Koordine Edin

Bir referans yöneticisi, kaynak dosyalar, araştırma notları ve kanıt kayıtları farklı işlevlere hizmet eder, ancak aynı araştırma kaydı iş akışının bağlantılı katmanları olarak çalışmalıdır.

Referans yöneticisi öncelikle kaynakça künyesini ve kaynak ilişkilerini düzenler, dosyalar başvurulan belgeleri korur, araştırma notları kaynağa bağlı açıklamaları ve yorumları yakalar ve kanıt kayıtları derleme sorusuna karşı karşılaştırma için seçilen bilgileri taşır.

Koordinasyon, tek bir deponun her işlevi yerine getirmesini beklemek yerine bu katmanlar arasında sabit bir çalışma tanımlayıcısı veya atıf anahtarı kullanmaktan gelir.

İşlevsel bölünme, kayıtlar arasındaki bağlantıları korurken bibliyografik kontrolü soruna özgü kanıtlardan ayrı tutmaya yardımcı olur.

Zotero gibi referans yönetimi yazılımları, yazılım sürümüne ve yapılandırmasına bağlı olarak kaynakça künyesini, koleksiyonları, etiketleri, ekleri ve açıklamaları destekleyebilir.

Kaynak dosya depolama alanı PDF'leri veya diğer belge dosyalarını tutarken, araştırma notları bu belgelerle ilişkili bağlamsal gözlemleri ve kaynak konumlandırıcılarını saklar.

Bir kanıt kaydı veya matrisi, derlemeye özgü karşılaştırma için gereken çalışma niteliklerini ve çıkarılan kanıtları taşır.

Çalışma tanımlayıcısı, farklı araçlarda veya konumlarda tutulan bilgilerin aynı çalışmayla ilişkilendirilmesine olanak tanıyan bağlantı noktasını sağlar.

İş akışı katmanı	Temel görev	Tipik içerikler	Bağlantı anahtarı
Referans yöneticisi	Bibliyografik kayıtları ve kaynak ilişkilerini düzenlemek	Kaynakça künyesi, destekleniyorsa koleksiyonlar, etiketler, ekler ve açıklamalar	Referans kaydıyla ilişkili çalışma tanımlayıcısı veya atıf anahtarı
Kaynak dosyalar	Kanıt kaynağı olarak kullanılan belgeleri depolamak	Tutarlı dosya adlandırma ve depolama konumlarına sahip PDF'ler veya diğer kaynak belgeler	Dosya adında veya ilişkili kayıtta çalışma tanımlayıcısı veya atıf anahtarı
Araştırma notları	Bağlamsal notları ve yorumu kaynaklara bağlı tutmak	Açıklamalar, başka sözcüklerle ifadeler, yorum ve kaynak konumlandırıcıları	Nota bağlı çalışma tanımlayıcısı veya atıf anahtarı
Kanıt kaydı/matrisi	Karşılaştırma için derlemeye özgü bilgileri düzenlemek	İlgili çalışma nitelikleri, çıkarılan bulgular ve soruna özgü kanıt alanları	Matris satırıyla kaydedilen çalışma tanımlayıcısı veya atıf anahtarı

Örneğin, STU-021 gibi varsayımsal bir çalışma tanımlayıcısı referans kaydıyla ilişkilendirilebilir, PDF dosya adına dahil edilebilir, araştırma notlarına eklenebilir ve ilgili kanıt kaydına veya matris satırına girilebilir.

Paylaşılan tanımlayıcı, bu kayıtların farklı araçlarda veya konumlarda saklansa bile bağlanmasına olanak tanır.

Böylece her katman, koordine edilen tanımlayıcı referans, dosyalar, notlar ve çıkarılan kanıtlar arasındaki ilişkiyi korurken kendi temel işlevini sürdürebilir.

Senteze Geçmeden Önce Düzenlenmiş Kanıtları Kontrol Edin

Düzenlenmiş kanıtlar, eksik kayıtlar, tutarsız alanlar, kopuk kaynak bağlantıları veya belirsiz etiketler fark edilmeden sonraki karşılaştırmaya taşınmaması için sentezden önce doğrulanmalıdır.

Kanıtlar, derlemenin gerektirdiği kayıtlar yeterince tam, tutarlı bir şekilde yapılandırılmış ve destekleyici kaynaklarına kadar izlenebilir olduğunda analize hazırdır.

Kaynak bilgiyi sağlamadığında veya derleme tasarımı eksik değerlere izin verdiğinde boşluklar kalabilir, ancak bu boşluklar tahmin edilmek yerine açıkça belgelenmelidir.

Hazır olma kontrolü; çalışma kapsamını, tamlığı, yineleme kontrolünü, tutarlılığı, izlenebilirliği, kökeni, kategori veya etiket tutarlılığını ve çözülmemiş eksik değerleri test eder.

Her kontrol, koşul karşılanmadığında bir geçme sinyali ve bir düzeltici eylem belirlemelidir.

Amaç, düzenlenmiş kanıt sisteminin doğrulanmasıdır; makale kalitesi puanlaması veya yöntemsel değerlendirme değildir.

• Çalışma kapsamı: Analiz için amaçlanan her çalışmanın karşılık gelen bir kanıt kaydına sahip olduğunu kontrol edin. Kontrol, dahil edilen çalışmalar düzenlenmiş kanıtlarda hesaba katılabildiğinde geçer; bir kayıt eksikse veya uzlaştırılamıyorsa, devam etmeden önce onu geri yükleyin, çözün veya açıkça işaretleyin.
• Gerekli alan tamlığı: Derleme için gerekli olarak tanımlanan alanların, kaynağın gerekli bilgiyi sağladığı yerlerde doldurulduğunu kontrol edin. Kontrol, gerekli bilgi kaydedildiğinde veya gerekçeli bir yokluk açıkça işaretlendiğinde geçer; çıkarım yoluyla doldurmak yerine açıklanamayan boşlukları araştırın.
• Yineleme kontrolü: Aynı çalışmayla ilişkili yinelenen kayıtların veya birden fazla raporun farkında olmadan bağımsız kanıt olarak ele alınmadığını kontrol edin. Kontrol, kayıt ilişkileri açık olduğunda geçer; gerçekten gerekli olduklarında ayrı kaynak kayıtlarını korurken istenmeyen yinelemeleri birleştirin, bağlayın veya başka şekilde uzlaştırın.
• Alan tutarlılığı: Eşdeğer bilgilerin, standardizasyonun kaynak anlamını koruduğu durumlarda tutarlı etiketler, kategoriler, birimler ve bağlamsal niteleyicilerle kaydedildiğini kontrol edin. Kontrol, karşılaştırılabilir alanlar tutarlı bir şekilde yorumlanabildiğinde geçer; tutarsız girişleri düzeltin veya ayrı kalması gereken çalışmaya özgü farklılıkları belgeleyin.
• Not-kaynak bağlantısı: Araştırma notlarının, mevcut olduğunda çalışma tanımlayıcısını ve uygun bir kaynak konumlandırıcısını koruduğunu kontrol edin. Kontrol, bir not destekleyici kaynağına kadar izlenebildiğinde geçer; notları analize hazır olarak ele almadan önce bağlantısı kopmuş notları yeniden bağlayın veya işaretleyin.
• Kanıt kökeni: Çıkarılan bulguların veya değerlerin, alındıkları çalışma ve kaynak konumuyla ilişkili kaldığını kontrol edin. Kontrol, kanıt izi doğrulamayı desteklediğinde geçer; eksik köken bilgisini geri yükleyin veya kaynağı belirlenemeyen kanıt öğesini işaretleyin.
• Kategori veya etiket tutarlılığı: Kategorilerin ve etiketlerin tutarlı bir şekilde uygulandığını ve örtüşen etiketlerin ilgili kanıtları gereksiz yere parçalamadığını kontrol edin. Kontrol, eşdeğer kavramlar amaçlanan etiketleri kullandığında geçer; belirsiz eş anlamlıları uzlaştırın veya gerekçeli ayrımları belgeleyin.
• Çözülmemiş eksik değerler: Kalan eksik değerlerin, raporlama eksikliğini, uygulanamazlığı mı yoksa çözülmemiş bir kayıt sorununu mu yansıttığını belirlemek için inceleyin. Kontrol, her maddi boşluğun açık bir durumu olduğunda geçer; çözülebilecek olanı çözün ve bir değer tahmin etmeden gerekçeli eksikliği işaretleyin.

Belirsiz veya eksik kayıtlar, kaynağın izin verdiği yerde çözülmeli, bir ayrımın kalması gerektiğinde belgelenmeli veya bilgi belirlenemediğinde açıkça işaretlenmelidir.

İşaretlenmiş bir boşluk, durumu açık olduğunda ve derleme tasarımı bu alan için çözülmüş bir değer gerektirmediğinde analize hazır bir veri kümesinde kalabilir.

Gerekli kayıtlar yeterince tam, tutarlı, izlenebilir olduğunda ve çözülmemiş durumları açık olduğunda, düzenlenmiş veri kümesi kanıtları sentezlemek için hazırdır.

Tamlığı, Tutarlılığı ve Kaynak İzlenebilirliğini Doğrulayın

Tamlık, tutarlılık ve kaynak izlenebilirliği, düzenlenmiş kanıtlarda farklı sorunları tespit ettikleri için ayrı hazır olma kriterleridir.

Tamlık, gerekli kayıtların ve gerekli alanların mevcut olup olmadığını veya açıkça uygun bir eksik durumuna atanıp atanmadığını kontrol eder.

Tutarlılık, eşdeğer bilgilerin sabit etiketler, biçimler ve kodlama kurallarına uyup uymadığını kontrol ederken, kaynak izlenebilirliği kanıtların ve notların bireysel çalışmaya doğrulanabilir bir kaynak bağlantısı tutup tutmadığını kontrol eder.

Kriterler, her alanın mutlaka bir değer içermesi gerektiği varsayımıyla değil, derleme tasarımına göre yorumlanmalıdır.

Boş bir değer, kaynakta bulunmama, uygulanamaz veya henüz çıkarılmamış bilgiyi temsil edebilir ve bu durumların farklı düzeltici çıkarımları vardır.

Sabit etiketler ve kodlama kuralları, eşdeğer bilgiler aynı şekilde kaydedildiğinde tutarlılığı desteklerken, gerekçeli çalışmaya özgü farklılıklar ayrı kalabilir.

Bir kanıt öğesi veya not, bir çalışma tanımlayıcısı ve kaynak bağlantısı veya konumlandırıcısı aracılığıyla destekleyici kayda bağlanabildiğinde kaynak izlenebilirliği kabul edilebilir.

Bu kriterler, evrensel bir tamamlama eşiği dayatmadan bir hazır olma yargısını destekler.

Kriter	Neyin inceleneceği	Kabul edilebilir durum	Düzeltici yön
Tamlık	Gerekli kayıtlar, gerekli alanlar ve eksik değerlerin durumu	Gerekli bilgi mevcut olduğunda kaydedilir ve olmayan değerler, bu ayrım geçerli olduğunda kaynakta bulunmama, uygulanamaz veya henüz çıkarılmamış olarak açıkça etiketlenir	Tamamlanmamış çıkarmayı bitirin, eksik gerekli kayıtları geri yükleyin veya bir değer tahmin etmek yerine doğru eksik durum etiketini atayın
Tutarlılık	Eşdeğer bilgiler için kullanılan sabit etiketler, biçimler, birimler ve kodlama kuralları	Eşdeğer bilgiler aynı kayıt kurallarını izlerken, gerekçeli kaynağa özgü farklılıklar açıkça ayırt edilmiş olarak kalır	Tutarsız etiketleri veya biçimleri, anlam korunduğunda standartlaştırın veya farklı bir temsilin neden gerekli olduğunu belgeleyin
Kaynak izlenebilirliği	Kanıtlar, araştırma notları, çalışma tanımlayıcısı ve destekleyici kaynak konumu arasındaki bağlantılar	Her maddi öğe, bireysel çalışmaya ve mevcut olduğunda güvenilir bir kaynak konumlandırıcısına kadar izlenebilir	Eksik kaynak bağlantısını veya konumlandırıcısını geri yükleyin, öğeyi doğru çalışma kaydına yeniden bağlayın veya köken belirlenemediğinde öğeyi açıkça işaretleyin

Örneğin, kaynak o sonucu hiç raporlamadığı için bir sonuç alanı boşsa, düzeltme değeri kaynakta bulunmuyor olarak etiketlemektir; bir sonuç çıkarmak veya kaydı otomatik olarak eksik kabul etmek değildir.

Buna karşılık, henüz çıkarılmamış olarak işaretlenmiş bir boşluk, kayıt analize hazır olarak ele alınmadan önce tamamlanması gereken bitmemiş işi tanımlar.