Dergiye Gönderim Öncesi Derleme Makalesi Kalite Kontrol Listesi

Bir derleme makalesini dergiye göndermeden önce yalnızca dil ve biçimi değil; amaç-kapsam uyumunu, yöntem şeffaflığını ve kanıt kapsamını, sentez ile iddia-kanıt orantısını, yapısal tutarlılığı, editöryal netliği ve hedef dergi gereksinimlerini birlikte doğrulayın. Gönderime hazır olma durumu, bu kontrollerin seçilen derleme türü ve hedef derginin güncel talimatları bağlamında karşılanmasına bağlıdır; bu kontrollerin geçilmesi editoryal kabulü garanti etmez.

Kesin ölçütler derleme türüne, disipline ve dergiye göre değişebilir. Anlatısal, sistematik, kapsam belirleme derlemesi ve diğer yaklaşımlar farklı yöntem ve raporlama ayrıntıları gerektirebilir; temel amaç, tamamlanmış makalenin kendi beyan ettiği kapsam ve yöntemle içsel olarak tutarlı, kanıtla yeterince desteklenmiş ve gönderim koşullarına uygun olup olmadığını doğrulamaktır.

İçindekiler⌄

Derlemenin Amacını ve Kapsamını Kontrol Etmek

Derleme amacı, derleme sorusu ve kapsamı aynı araştırma konusunu tanımlamalı; makalenin sınırları, derlemenin inceleyeceğini belirttiği alanla örtüşmelidir.

Belirtilen amaç net bir araştırma alanı tanımladığında ve kanıt kapsamı ile sentez bu alanın içinde kaldığında uyum sağlanmış olur.

Makale, bu sınırları değişikliği açıklamaksızın önemli ölçüde genişlettiğinde, daralttığında veya kaydırdığında ise uyumsuzluk ortaya çıkar.

Kapsam değişkenleri (popülasyon veya kavram, ortam, zaman aralığı ve çalışma türü gibi) yalnızca seçilen derleme yaklaşımıyla ilgili olduklarında uygulanır.

Sistematik derlemeler için Cochrane El Kitabı, iyi formüle edilmiş derleme sorularının uygunluk kriterlerine, taramaya, veri toplamaya, senteze ve sunuma rehberlik ettiğini açıklayarak, belirtilen sorunun nihayetinde temsil edilen kanıtlarla bağlantılı kalması gerektiğini göstermektedir.

Aşağıdaki kontroller, amaç açıklığı, kapsam sınırları ve kanıt-kapsam tutarlılığını ayırt eder; böylece kapsam kayması, konuyla ilgisini ve tutarlılığı zayıflatmadan önce tespit edilebilir.

Diyagram, belirtilen derleme amacının dikkate alınan kanıtları nasıl sınırlaması gerektiğini ve kapsam dışı materyalin nerede uyumsuzluk yarattığını göstererek bu ilişkiyi görünür kılar.

• Amaç açıklığı: Derleme amacının, makalenin fiilen ele aldığı araştırmayı ifade edip etmediğini kontrol edin; analizden farklı bir sorunu tanımlayan bir amaç, belirtilen hedef ile derlemenin katkısı arasında uyumsuzluk yaratır.
• Derleme sorusu uyumu: Derleme sorusunun, belirtilen amaçla aynı içeriksel araştırmayı ifade edip etmediğini kontrol edin; farklı bir popülasyon, kavram, müdahale, sonuç veya ilgili başka bir boyut getiren bir soru, amaçlanan kapsamı değiştirir.
• Kapsam sınırları: Makalenin, o derlemeyle ilgili sınırları (popülasyon veya kavram, ortam, dönem veya çalışma türü gibi) tutarlı bir şekilde uygulayıp uygulamadığını kontrol edin; açıklanmayan değişiklikler derlemenin sınırlarını belirsiz hale getirir.
• Kanıt kapsamı: Dahil edilen kanıtların belirtilen kapsam içinde kalıp kalmadığını ve derlemenin incelemeyi iddia ettiği araştırmayı yeterince temsil edip etmediğini kontrol edin; bu sınırların dışındaki materyal kapsam kaymasına işaret edebilirken, atlanmış kapsam içi kanıtlar belirtilen amacın eksik temsil edilmesine yol açabilir.
• Sentez tutarlılığı: Sentezin, amaç ve kapsam tarafından tanımlanan aynı kanıt alanını yorumlayıp yorumlamadığını kontrol edin; belirtilen sınırlardan daha geniş veya daha dar bir kanıt alanına dayanan sonuçlar, derlemenin amacı, kanıt kapsamı ve nihai yorumu arasındaki uyumu azaltır.

Derleme Sorusu ve Kapsamı Uyumlu Kalır

Derleme sorusu ve kapsamı, dahil edilen kanıtlar ve sentez, sorunun ima ettiği sınırlar içinde kaldığında uyumludur.

Hangi sınırların önemli olduğu derleme tasarımına bağlıdır: ilgili koşullar bir popülasyon veya kavram, ortam, zaman aralığı, çalışma türü veya açıkça belirtilmiş başka bir kapsam sınırını içerebilir.

Belirtilen bu sınırları fiili makale kapsamıyla karşılaştırmak, açıklanmayan kapsam kaymasını görünür kılar.

Görsel, derleme sorusunu dahil etme sınırına eşler ve belirtilen kapsama uyan kanıtları bu sınırın dışında kalan materyalden ayırır.

Açıkça açıklanan bir daraltma, derleme sorusuyla tutarlı kalabilir; buna karşılık açıklanmayan genişletme veya daraltma, belirtilen kapsamda karşılık gelen bir değişiklik olmaksızın gözlemlenen kapsamı değiştirir.

• Popülasyon veya kavram: Bu boyut derleme sorusunun bir parçası olduğunda, dahil edilen kanıtların belirtilen popülasyonu veya kavramı temsil edip etmediğini kontrol edin; önemli ölçüde farklı konuların açıklanmadan dahil edilmesi kapsamı genişletir.
• Ortam: Soru bir ortam veya bağlam belirttiğinde, bu sınırı dahil edilen kanıtlarda temsil edilen ortamlarla karşılaştırın; makale değişikliği açıklamadıkça, bu sınırın dışındaki kapsam bir genişlemeye işaret eder.
• Zaman aralığı: Bir zaman sınırı araştırmayı tanımladığında, kanıt kapsamının belirtilen bu aralık içinde kalıp kalmadığını kontrol edin; sessizce uzatmak veya kısaltmak, derleme sorusu ile gözlemlenen kapsam arasında uyumsuzluk yaratır.
• Çalışma türü: Derleme sorusu uygun çalışma türlerini sınırlandırdığında, kanıtların ve sentezin bu sınıra uyduğunu doğrulayın; diğer çalışma türlerinin açıklanmadan dahil edilmesi veya hariç tutulması, sentezlenen kapsamı değiştirir.
• Belirtilen diğer koşullar: Derleme sorusuna açıkça dahil edilmiş ek sınırları, dahil edilen kanıtlar ve sentezle karşılaştırarak kontrol edin; açıklanmayan önemli bir sapma, kapsam kaymasına işaret eder.

Derleme, Alandaki Önemini ve Neden İlgili Olduğunu Açıklar

Derlemenin önemi, makalenin mevcut bilgide belirli bir çözülmemiş ihtiyacı tanımlaması ve bu ihtiyaca, derlemenin kapsamı içinde savunulabilir bir katkı sunduğunu açıklamasıyla gösterilir.

Literatürün durumu tarafından desteklenen bir gerekçe, konunun önemli olduğuna dair genel bir ifadeden daha bilgilendiricidir; çünkü iddia edilen önemi tanımlanabilir bir ihtiyaca ve derlemenin fiilen katkıda bulunabileceği şeye bağlar.

Katkı, derlemenin incelediği kanıtlarla ve tanımladığı kapsamla orantılı kalmalıdır; alanla ilgisi ise literatür bağlamının çözülmemiş ihtiyacın neden önemli olduğunu ve derlemenin bunu nasıl ele aldığını göstermesiyle desteklenebilir.

Görsel, mevcut bilgi birikimini, çözülmemiş bir ihtiyacı ve derlemenin sınırları içindeki katkıyı birlikte gösterir; böylece desteklenmemiş bir yenilik veya etki iddiası ima etmez.

• Çözülmemiş ihtiyaç: Makalenin mevcut bilgide belirli bir sınırlama, belirsizlik, tutarsızlık veya cevaplanmamış sorun tanımlayıp tanımlamadığını kontrol edin; tanımlanabilir bir ihtiyaç olmadan, önem iddiası genel kalır.
• Katkı: Derlemenin, sentezinin bu ihtiyaçla ilgili olarak neye katkıda bulunduğunu belirtip belirtmediğini kontrol edin; incelenen kanıtların destekleyebileceğini aşan bir katkı, makalenin önemini abartır.
• Alanla ilgisi: Makalenin katkısını literatür bağlamına bağlayıp bağlamadığını ve alanla neden ilgili olduğunu açıklayıp açıklamadığını kontrol edin; desteklenmemiş yenilik veya önem iddiaları, kanıta dayalı bir önem gerekçesi oluşturmaz.
• Kapsam uyumu: İddia edilen katkının derlemenin tanımlanmış kapsamı içinde kalıp kalmadığını kontrol edin; derlemenin kanıtlarının ve sınırlarının ötesine geçen iddialar, belirtilen önemine yönelik desteği zayıflatır.

Seçilen Derleme Yaklaşımı için Yöntem Şeffaflığını ve Kanıt Kapsamını Kontrol Etmek

Yöntemsel şeffaflık, tek bir evrensel prosedüre karşı değil, seçilen derleme yaklaşımına ve onun raporlama beklentilerine göre değerlendirilmelidir.

Anlatısal, sistematik, kapsam belirleme derlemeleri ve diğer derleme türleri farklı düzeylerde ve biçimlerde yöntem raporlaması gerektirebilir.

Bu nedenle makale, okuyucuların kanıt tabanının kullandığını iddia ettiği yaklaşım için nasıl tanımlandığını, sınırlandırıldığını ve yorumlandığını anlamalarına yetecek kadar yöntem bilgisi raporlamalıdır.

Görsel, bu raporlama ilişkilerini evrensel bir araştırma iş akışı olarak sunmak yerine seçilen derleme yaklaşımı etrafında düzenler.

Temel kontroller kanıt tanımlama, seçim mantığı, kanıt kapsamı ve sentez yöntemiyle ilgilidir.

Her biri, derlemenin amaçlanan kanıt tabanından sentezine nasıl geçtiğini yorumlamak için gereken düzeyde raporlanmalı; kapsamı veya yorumu etkileyen herhangi bir sınırlama görünür kalmalıdır.

Raporlama beklentisi bu nedenle, bir yaklaşıma uygun prosedürlerin tüm derlemeler için geçerli olduğunu varsaymak yerine, beyan edilen derleme türünü izlemelidir.

• Beyan edilen derleme yaklaşımı: Makalenin kullandığı derleme yaklaşımını belirleyip belirlemediğini ve bu yaklaşımla tutarlı bir yöntem raporlayıp raporlamadığını kontrol edin; net olmayan veya tutarsız bir beyan, kalan yöntem bilgisini yorumlamayı zorlaştırır.
• Kanıt tanımlama mantığı: Makalenin, ilgili kanıtların derleme türüne uygun düzeyde nasıl tanımlandığını açıklayıp açıklamadığını kontrol edin; yetersiz raporlama, okuyucuların kanıt tabanının nereden geldiğini anlayamamasına yol açar.
• Seçim mantığı: Makalenin, hangi materyalin derlemeye katkıda bulunduğunu belirlemek için kullanılan sınırları veya kriterleri belirleyip belirlemediğini kontrol edin; net olmayan seçim sınırları, kanıt kapsamını değerlendirmeyi zorlaştırır.
• Kanıt kapsamı: Raporlanan yöntem bilgisi, okuyucuların hangi kanıt biriminin kapsandığını ve bu kapsamı etkileyen belirtilmiş sınırlamaları anlamasına izin veriyor mu, kontrol edin; raporlanan yöntem ile temsil edilen kanıt arasındaki açıklanmayan boşluklar şeffaflığı zayıflatır.
• Sentez yöntemi: Makalenin, seçilen kanıtların seçilen derleme yaklaşımına uygun bir biçimde nasıl düzenlendiğini, birleştirildiğini veya yorumlandığını açıklayıp açıklamadığını kontrol edin; belirtilmemiş bir sentez yöntemi, kanıtların derlemenin yorumuna nasıl yol açtığını gizler.
• Yöntem tutarlılığı: Raporlanan kanıt tanımlama, seçim mantığı ve sentez yönteminin birbiriyle ve beyan edilen derleme yaklaşımıyla tutarlı kalıp kalmadığını kontrol edin; önemli tutarsızlıklar örtük bırakılmak yerine açıklanmalıdır.

Derleme makalesi kalitesi ile dahil edilen çalışmaların değerlendirmesi farklı değerlendirme hedefleridir.

Yöntem şeffaflığı, derleme makalesinin kanıtlarının nasıl bir araya getirildiğini ve yorumlandığını yeterince raporlayıp raporlamadığını değerlendirirken; dahil edilen çalışmaların değerlendirmesi, bu değerlendirmeye uygun kriterleri kullanarak bireysel çalışmaların yöntemsel niteliklerini değerlendirir.

Her ikisi de bazı derleme türleri için önemli olabilir, ancak dahil edilen çalışmaların değerlendirmesi, derleme makalesinin kendi raporlama şeffaflığı ve yöntemsel tutarlılığının değerlendirilmesinin yerini tutmaz.

Derleme Yöntemi Seçilen Yaklaşım İçin Şeffaftır

Bir derleme yöntemi, makalenin derleme türünü tanımlaması ve kanıtların nasıl tanımlandığını, seçildiğini ve sentezlendiğini anlamak için gereken yöntemsel kararları, raporlama derinliği bu derleme yaklaşımına uygun olacak şekilde raporlaması durumunda şeffaftır.

Görsel, okuyucuların makalede bulabilmesi gereken temel yöntem kararlarını etiketler ve bunların izlenebilirlikle bağlantısını gösterir.

İzlenebilirlik, okuyucuların sağlanan rapordan sonucu etkileyen yöntemsel kararları takip edip edemediğine bağlıdır; tekrarlanabilirlik, yalnızca derleme türü ve yönteminin bunu desteklediği durumlarda uygun bir beklentidir.

Sonucu etkileyen bir yöntem kararıyla ilgili eksik bilgi, okuyucuların kanıt tabanının veya sentezin o bölümünün nasıl ele alındığını belirleyememesi nedeniyle yorumlamayı sınırlar.

• Derleme türü: Raporlamanın seçilen derleme türünü adlandırıp adlandırmadığını ve yöntemsel yaklaşımını tanımlanabilir kılıp kılmadığını kontrol edin; bu beyan olmadan okuyucular, diğer raporlanan kararları yorumlamak için gereken çerçeveden yoksun kalır.
• Kanıt tanımlama yöntemi: Makalenin, kanıtların seçilen derleme yöntemiyle ilgili düzeyde nasıl tanımlandığını raporlayıp raporlamadığını kontrol edin; eksik tanımlama mantığı, incelenen kanıtların nereden geldiğinin izlenebilirliğini sınırlar.
• Seçim mantığı: Seçimin yaklaşımın bir parçası olduğu durumlarda makalenin, materyali dahil etmek veya hariç tutmak için kullanılan koşulları belgeleyip belgelemediğini kontrol edin; bulunmayan veya net olmayan seçim mantığı, temsil edilen kanıtların sınırlarını yorumlamayı zorlaştırır.
• Sentez yaklaşımı: Makalenin, seçilen kanıtların nasıl düzenlendiğini, birleştirildiğini veya yorumlandığını belirtip belirtmediğini kontrol edin; eksik sentez bilgisi, dikkate alınan kanıtlar ile bunlardan çıkarılan sonuçlar arasındaki izi zayıflatır.
• Maddi sapmalar: Derleme yöntemi, belirtilen veya planlanan yönteminden önemli ölçüde saptığında, raporlamanın bu sapmayı tanımlayıp tanımlamadığını ve açıklayıp açıklamadığını kontrol edin; açıklanmayan bir değişiklik, nihai kanıt tabanının veya sentezin nasıl üretildiğini gizleyebilir.

Literatür Kapsamı Belirtilen Kapsam ve Seçim Mantığıyla Eşleşir

Literatür kapsamı, dahil edilen kanıtların derlemenin beyan edilen kapsamı ve seçim mantığıyla eşleşmesi durumunda yeterlidir; makalenin yüksek sayıda kaynak içermesi tek başına yeterlilik anlamına gelmez.

Uygun genişlik, derleme türüne ve makalenin temsil etmeyi amaçladığı kanıtlar için belirttiği sınırlara bağlıdır.

Kapsam bu nedenle ilgili konu, zaman, ortam veya belirtilen diğer sınırlara ve makalenin bu sınırlar içindeki önemli aksi yöndeki kanıtları nasıl ele aldığına göre değerlendirilmelidir.

İlgili kanıtların açıklanmadan atlanması, belirtilen sınırların ötesine geçilmesi veya seçici vurgu, bu örüntüler belirtilen seçim mantığıyla tutarsız olduğunda yorumlamayı zayıflatabilir.

Aşağıdaki kontroller, her ilgili kapsam koşulunu makalede fiilen temsil edilen literatürle karşılaştırır.

• Genişlik: Dahil edilen kanıtların, beyan edilen kapsam ve derleme türünün gerektirdiği genişliği sağlayıp sağlamadığını kontrol edin; yüksek kaynak sayısı tek başına yeterli literatür kapsamı oluşturmazken, belirtilen sınırlar haklı gösterdiğinde daha dar kapsam uygun olabilir.
• Konusal uyum: Temsil edilen literatürün, beyan edilen kapsam tarafından belirtilen konuları, kavramları, popülasyonları veya diğer konu sınırlarını ele alıp almadığını kontrol edin; bu sınırların dışındaki önemli miktardaki kanıt, makale dahil edilmesini açıklamadığında aşırı genişlemeye işaret edebilir.
• Zaman veya ortam sınırları: Seçim mantığı bir zaman aralığı, ortam veya benzer bir sınır belirttiğinde, dahil edilen kanıtların bu koşula uyup uymadığını kontrol edin; sınırın dışındaki açıklanmamış materyal, belirtilen seçim mantığı ile gözlemlenen kanıt kapsamı arasındaki ilişkiyi belirsiz hale getirir.
• Aksi yöndeki kanıtlar: Önemli aksi yöndeki kanıtlar beyan edilen kapsam ve seçim mantığı içine girdiğinde, makalenin bu kanıtları yalnızca bir yorumla tutarlı kanıtları seçici olarak vurgulamak yerine temsil edip etmediğini kontrol edin; açıklanmayan dışlama, seçici vurgu endişesini destekleyebilir, ancak tek başına evrensel bir zayıf derleme kalitesi kanıtı değildir.
• Seçim tutarlılığı: Makalenin belirtilen dahil etme mantığını fiilen tartışılan çalışmalar veya diğer kanıtlarla karşılaştırın; açıklanmayan atlamalar, beyan edilen kapsamın ötesindeki dahil etmeler veya seçici vurgu, beyan edilen seçim mantığı ile temsil edilen literatür arasında bir uyumsuzluk olduğunu gösterir.

Sentezi, Kanıt Desteğini ve Argüman Gücünü Değerlendirmek

Güçlü bir kanıt sentezi, derlemede incelenen kanıtları analitik bir argümanda bütünleştirir, önemli yorumlar için kanıt desteği sağlar ve argüman gücünü kanıtların haklı çıkarabileceği düzeye göre ayarlar.

Makale, bağımsız özetler sunmak yerine, ilgili çelişkileri ve sınırlamaları hesaba katarak çalışmalar arasındaki örüntüleri birbirine bağlamalıdır.

Kanıt tutarlılığı bir yorumu güçlendirebilirken, karma, çelişkili veya sınırlı kanıtlar, ortaya çıkan sonucun kesinliğini ve genişliğini sınırlandırmalıdır.

Sentez kalitesi, kanıt desteği ve argüman orantılılığı birbiriyle ilişkili ancak farklı kontrollerdir.

Sentez, çalışmaların örüntüler, farklılıklar, çelişkiler ve sınırlamalar etrafında bütünleştirilip bütünleştirilmediğini değerlendirir; kanıt desteği, önemli iddiaların ilgili derlemede incelenen kanıtlara kadar izlenebilir olup olmadığını değerlendirir; orantılılık ise argüman gücünün bu kanıtların tutarlılığını, belirsizliğini ve sınırlamalarını yansıtıp yansıtmadığını değerlendirir.

Yalnızca atıf hacmi bu niteliklerin hiçbirini oluşturmaz.

Tablo bu boyutları ayırarak kanıt örüntüsünün, analitik iddianın ve ortaya çıkan argüman gücünün birlikte değerlendirilebilmesini sağlar.

Sentez, kanıt desteği ve argüman gücünü ayrı fakat bağlantılı boyutlar olarak değerlendirin.

Değerlendirme boyutu	Kontrol edilecek kanıt örüntüsü	Argüman için anlamı
Çalışmalar arası sentez	Makalenin, çalışma bulgularını bağımsız olarak listelemek yerine, derlemede incelenen kanıtlar genelindeki uyumları, farklılıkları, çelişkileri ve sınırlamaları bütünleştirip bütünleştirmediğini kontrol edin.	Bütünleştirilmiş örüntüler sentezi destekler; bağımsız özetler, çalışmalar arasındaki analitik ilişkiyi belirsiz bırakır.
Önemli iddiaların desteği	Her önemli iddia ve yorumun, ilgili derlemede incelenen kanıtlarla desteklenip desteklenmediğini ve kanıtlar çelişkili, sınırlı veya bağlama bağlı olduğunda nitelendirilip nitelendirilmediğini kontrol edin.	İlgili kanıtlar, iddiayı kanıtsal sınırları içinde destekler; desteklenmeyen veya seçici olarak desteklenen yorum, kanıt desteğini zayıflatır.
Argümanın orantılılığı	Argüman gücünün, sentezde temsil edilen kanıt tutarlılığı, çelişki, belirsizlik ve sınırlama derecesini yansıtıp yansıtmadığını kontrol edin.	Daha yüksek kanıt tutarlılığı daha kesin bir yorumu haklı çıkarabilirken, karma veya sınırlı kanıtlar daha dar kapsamlı veya koşulları daha açık belirtilmiş bir sonuç gerektirir.

Örneğin, derlemede incelenen birkaç çalışma aynı yöne işaret ettiğinde ancak önemli çelişkiler veya sınırlamalar devam ettiğinde, desteklenen bir yorum, baskın örüntüyü tanımlarken bu kısıtlamaları açıkça nitelendirebilir.

Aynı kanıtı kesin olarak sunmak, sentezin desteklediğini abartmak olur; savunulabilir akıl yürütme, analitik iddiayı derlemede incelenen kanıtlarla orantılı tutar.

İddialar ve Yorumlar Derlemede İncelenen Kanıtlarla Desteklenir

Bir iddia, kendisi için gösterilen derlemede incelenen kanıtlar bu iddiayla ilgili olduğunda ve ifade, kanıtların gücünü ve sınırlamalarını yansıttığında yeterli düzeyde desteklenmiş olur.

Yalnızca atıfın bulunması yeterli değildir; iddia, yapılan yorumu fiilen destekleyen kanıtlara kadar izlenebilir olmalıdır.

Çelişkili kanıtlar, yorumu anlamlı biçimde etkilediğinde kabul edilmelidir ve nedensel dil yalnızca derlemede incelenen çalışmalar nedensel bir iddiayı haklı çıkardığında kullanılmalıdır.

Genellemeler, kanıtlar tarafından temsil edilen popülasyonlar, ortamlar, koşullar ve çalışma tasarımları içinde kalmalıdır.

Orantılı bir iddia, derlemede incelenen kanıtların incelenen koşullar altında bir ilişki olduğunu düşündürdüğünü ifade edebilir; oysa kanıtların nedensellik kurduğunu belirtmek, dayanak oluşturan çalışmalar yalnızca ilişkiyi desteklediğinde bir aşırı iddia olur.

• Atıfın uygunluğu: Her önemli iddianın, savı doğrudan ele alan derlemede incelenen kanıtlarla desteklenip desteklenmediğini kontrol edin; ilgisiz veya yalnızca gevşek bir şekilde bağlantılı bir atıf yeterli destek sağlamaz.
• Çelişki yönetimi: Yorumu anlamlı biçimde etkileyen çelişkili kanıtların temsil edilip edilmediğini ve yoruma dahil edilip edilmediğini kontrol edin; ilgili çelişkiyi görmezden gelmek, iddiayı kanıtların desteklediğinden daha güçlü veya daha tutarlı gösterebilir.
• Nedensel dil: Nedensel ifadelerin, derlemede incelenen çalışmaların tasarımları ve bulgularıyla eşleşip eşleşmediğini kontrol edin; ilişki kanıtı tek başına nedensel bir iddiayı haklı çıkarmaz.
• Nitelendirme: Sınırlamaların, belirsizliğin ve koşulların iddianın ifadesine yansıtılıp yansıtılmadığını kontrol edin; daha güçlü ifade, buna karşılık gelen daha güçlü kanıtsal destek gerektirir.
• Genelleme sınırları: Yorumun, fiilen derlemede incelenen popülasyonlar, ortamlar, koşullar ve kanıt sınırları içinde kalıp kalmadığını kontrol edin; bu sınırların ötesine geçmek, yalnızca atıf bulunmasıyla sağlanmayan bir destek gerektirir.

Sentez, Çalışmalar Arasındaki Bulguları, Çelişkileri ve Sınırlamaları Birbirine Bağlar

Güçlü bir sentez, her çalışmayı bağımsız bir özet olarak sunmak yerine, yorumu etkileyen yinelenen örüntüleri, çelişkileri, bağlamsal farklılıkları ve sınırlamaları belirleyerek çalışmalar arasındaki bulguları birbirine bağlar.

Sentez, bu ilişkileri açık hale getirmeli ve bunların genel sonucu nasıl şekillendirdiğini göstermelidir.

Çalışmalar arasındaki farklılıklar popülasyonlar, ortamlar, yöntemler veya diğer ilgili koşullarla ilişkili olabilir, ancak makale bu tür faktörleri yalnızca derlemede incelenen kanıtlar bu yorumu desteklediğinde farklılığı açıklamak için kullanmalıdır.

Gerçek sentez bu nedenle, gözlemlenen bir örüntüyü veya çelişkiyi, onu nitelendiren koşullara ve ardından yorumsal çıkarımına bağlar; kanıtlar karma kaldığında yapay bir uyum yaratmaz.

• Yinelenen bulgular: Sentezin, birden fazla çalışmada yinelenen bulguları belirleyip belirlemediğini ve benzer sonuçları çalışma çalışma tekrarlamak yerine bu örüntünün derlemenin yorumu için ne anlama geldiğini açıklayıp açıklamadığını kontrol edin.
• Çelişkiler: Çalışmalar arasındaki anlamlı anlaşmazlıkların açık hale getirilip getirilmediğini ve kanıtlar böyle bir açıklamayı desteklediğinde ilgili koşullarla ilişkilendirilip ilişkilendirilmediğini kontrol edin; çözümlenmemiş çelişki, gizlenmek veya otomatik başarısızlık olarak ele alınmak yerine yorumu nitelendirmelidir.
• Bağlamsal farklılıklar: Popülasyonlar, ortamlar, yöntemler veya diğer çalışma koşullarındaki farklılıkların, uygun olduğunda farklı bulguları bağlamsallaştırmak için kullanılıp kullanılmadığını kontrol edin; bu farklılıklar için desteklenmeyen açıklamalar, kanıtlanmış nedenler olarak sunulmamalıdır.
• Sınırlamalar: Çalışmalar arasında karşılaştırmayı veya yorumu etkileyen sınırlamaların senteze dahil edilip edilmediğini kontrol edin; yorumu etkileyen önemli sınırlamalar, gözlemlenen örüntüye olan güveni azalttıklarında sonucun gücünü veya genişliğini sınırlandırmalıdır.
• Yorumsal bağlantı: Sentezin, birleşik örüntüyü, çelişkileri, bağlamsal farklılıkları ve sınırlamaları derlemenin genel yorumuna bağlayıp bağlamadığını kontrol edin; bir dizi bağımsız çalışma özeti aynı analitik bağlantıyı sağlamaz.

Makale Yapısını ve Tutarlılığını Doğrulamak

Makale yapısı, her ana bölümün derleme amacına göre net bir işlevi olduğunda ve tek bir sürekli argümana katkıda bulunduğunda tutarlıdır.

Yapısal tutarlılık, bölümlerin nasıl bağlandığına ve ilerlediğine bağlıdır, tek bir evrensel bölüm sırasını izlemeye değil.

Uygun düzenleme derleme türüne, disipline ve dergi geleneklerine göre değişebilir, ancak her bölüm gereksiz tekrar olmaksızın makalenin genel mantığını desteklemelidir.

Kalite kontrolü, bölüm sırasının mantıksal ilerlemeyi destekleyip desteklemediğini, geçişlerin argümanı takip etmek için gereken bağlamı koruyup korumadığını, kanıt yerleşiminin destekleyici materyali bilgilendirdiği yoruma yakın tutup tutmadığını ve tartışmanın sonucu hazırlayıp hazırlamadığını test etmelidir.

Aşağıdaki kontrol listesi, sabit bir makale şablonu dayatmak yerine bu yapısal ilişkileri değerlendirir.

Yapısal akış kontrolü

• Bölüm işlevi: Her ana bölümün derleme amacını destekleyen ayrı bir role sahip olup olmadığını kontrol edin; net olmayan veya yinelenen işlevler tekrara yol açabilir ve tutarlılığı zayıflatabilir.
• Bölüm sırası: Ana bölümlerin seçilen derleme türü için mantıksal bir sıra izleyip izlemediğini kontrol edin; bağımlı fikirleri ayıran veya sonuçları desteklerinden önce tanıtan bir sıra ilerlemeyi bozabilir.
• Geçiş sürekliliği: Geçişlerin bölümler arasındaki bağlamı ve akıl yürütmeyi bağlayıp bağlamadığını kontrol edin; ani geçişler ilgili bölümlerin tek bir argüman yerine ayrı tartışmalar olarak okunmasına neden olabilir.
• Kanıt yerleşimi: Kanıtların desteklediği iddia veya yoruma yakın bir yerde görünüp görünmediğini kontrol edin; kanıtları analitik kullanımından ayırmak ilişkinin takip edilmesini zorlaştırabilir.
• Sonuç hazırlığı: Önceki tartışmanın sonuç için gereken akıl yürütmeyi geliştirip geliştirmediğini kontrol edin; desteklenmeyen fikirler sunan veya önceki bölümlerin ortaya koyduklarını aşan bir sonuç, yapısal tutarlılığı zayıflatır.
• Tekrar kontrolü: Ana noktaların yalnızca yeni bir yapısal işlev gördüklerinde tekrarlanıp tekrarlanmadığını kontrol edin; gereksiz tekrar ilerlemeyi gizleyebilir ve bölüm sınırlarını daha az belirgin hale getirebilir.

Bu, yeniden yazma iş akışı değil, tamamlanmış makale kalite kontrolüdür: amaç, yapısal ilişkilerin başarısız olduğu yerleri belirlemektir, tek bir evrensel düzenleme dayatmak değil.

Yapısal bir sorun yerel düzeltme yerine daha geniş bir yeniden yapılandırma gerektirdiğinde, bu tutarlılık kontrolünü tam bir bölüm bölüm yazma kılavuzuna genişletmeden makale yapısını kontrol etmek için ayrıntılı yönergeleri kullanın.

Bölümler Derleme Amacından Sonuçlara Doğru Mantıksal Olarak İlerler

Mantıksal ilerleme, her ana bölümün derleme amacını ilerletmesi ve ardından gelen yorumu veya analitik adımı hazırlaması durumunda mevcuttur.

Kesin bölüm sırası derleme türüne ve disipline göre değişebilir, ancak akıl yürütme dizisi, belirtilen amaçtan kanıt düzenlemesi ve sentez yoluyla sonuca kadar izlenebilir kalmalıdır.

Süreklilikteki kopmalar, bir geçişin yeterli bağlam olmadan yeni bir yön tanıtması, kanıtların desteklediği yorumdan uzak bir yere yerleştirilmesi veya bir sonucun, önceki sentezin hazırlamadığı bir iddia sunması durumunda ortaya çıkar.

Aşağıdaki kontroller, her bölüm amacının bir sonraki analitik adıma mantıksal olarak bağlanıp bağlanmadığını ve sonuca doğru tutarlılığı koruyup korumadığını test eder.

• Derleme amacı sürekliliği: Her ana bölümün derleme amacını açıkça ilerletip ilerletmediğini veya bir kısmını yanıtlayıp yanıtlamadığını kontrol edin; bu amaca katkıda bulunmayan materyal mantıksal ilerlemeyi kesintiye uğratabilir.
• Bölüm amacı: Her bölümün net bir analitik işlev görüp görmediğini ve akıl yürütme dizisindeki bir sonraki adımı hazırlayıp hazırlamadığını kontrol edin; net olmayan bir işlev, ilerlemeyi takip etmeyi zorlaştırabilir.
• Geçiş mantığı: Her geçişin, makalenin neden bir bölümden veya analitik noktadan diğerine geçtiğini anlamak için gereken bağlamı koruyup korumadığını kontrol edin; ani bir geçiş mantıksal bir kopukluk yaratabilir.
• Kanıt düzenlemesi: Kanıtların, gelişen analizi desteklediği yerde tanıtılıp tanıtılmadığını ve doğal olarak senteze veya yoruma yol açıp açmadığını kontrol edin; yanlış yerleştirilmiş kanıtlar, desteği ilerletmesi gereken akıl yürütmeden ayırabilir.
• Sentezden yoruma: Yorumun, sentezde oluşturulan örüntüleri, karşıtlıkları ve sınırlamaları takip edip etmediğini kontrol edin; bu analiz tarafından hazırlanmayan bir yorumlayıcı adım sürekliliği kesintiye uğratır.
• Yorumdan sonuca: Sonucun, makalede daha önce oluşturulan akıl yürütmeyi takip edip etmediğini kontrol edin; önceki sentez tarafından desteklenmeyen veya hazırlanmayan bir sonucun tanıtılması, mantıksal ilerlemede bir kopukluk olduğunu gösterir.

Tartışma ve Sonuç Sentezle Tutarlı Kalır

Tartışma ve sonuç, sentezle orantılı kalmalı; her yorum ve sonuç iddiası, sentezlenen kanıtların makul ölçüde destekleyebileceğini yansıtmalıdır.

Temel bulgular, tutarlı ve iyi desteklendiklerinde daha kesin bir sonucu haklı çıkarabilir; buna karşılık karma, çelişkili veya sınırlı kanıtlar, buna uygun bir nitelendirme gerektirir.

Tutarlılık, tartışmanın yorumun anlamını değiştiren önemli çelişkileri veya sınırlamaları görmezden gelmeksizin temel bulguları yorumlamasını gerektirir.

Sonuç, sentezin sağladığından daha güçlü bir kesinlik veya desteklenmeyen yeni iddialar sunmak yerine, aynı kanıt durumunu yansıtmalıdır.

Aşağıdaki kontroller, her yorumlayıcı ifadenin ve sonuç iddiasının sentez tarafından oluşturulan kanıt sınırı içinde kalıp kalmadığını test eder.

• Temel bulgular uyumu: Tartışmanın, sentezde fiilen oluşturulan temel bulguları yorumlayıp yorumlamadığını kontrol edin; orada geliştirilmeyen bulgulara dayanan yorumlar, derlemenin analitik temelini aşar.
• Sınırlamalar: Sentezde tanımlanan yorumu etkileyen önemli sınırlamaların tartışma ve sonuçta görünür kalıp kalmadığını kontrol edin; bunların atlanması, nihai yorumun kanıtların desteklediğinden daha güçlü görünmesine neden olabilir.
• Çelişkiler: Önemli çelişkilerin veya karma bulguların yoruma yansıtılıp yansıtılmadığını kontrol edin; karma kanıtları tekdüze tutarlı olarak sunan bir sonuç, sentezi olduğundan fazla gösterir.
• Sonuç orantılılığı: Sonucun gücü ve genişliğinin sentezlenen kanıtlarla eşleşip eşleşmediğini kontrol edin; sınırlı veya bağlama bağlı bulgular, tutarlı bir şekilde desteklenen bulgulardan daha dar veya daha nitelikli bir sonucu destekler.
• Desteklenmeyen yeni iddialar: Tartışma veya sonucun, önceki sentez tarafından desteklenmeyen önemli bir iddia sunup sunmadığını kontrol edin; desteklenmeyen yeni iddialar, analiz ile makalenin nihai yorumu arasındaki tutarlılığı bozar.

Örneğin, sentez yinelenen bir örüntüyü anlamlı çelişkilerle birlikte gösterdiğinde, orantılı bir sonuç, bulguyu kesin olarak sunmak yerine örüntüyü ifade ederken anlaşmazlığı nitelendirebilir.

Bu tutarlılık kontrolü tamamlandığında, bu bölümlerin daha geniş bir revizyonu gerektiğinde tartışma ve sonuç bölümünü gözden geçirmek için ayrıntılı yönergeleri kullanın.

Netliği ve Editöryal Tutarlılığı İyileştirmek

Editöryal netlik, yalnızca makalenin içeriksel mantığı ve kanıt ilişkileri istikrarlı hale geldikten sonra iyileştirilmeli; her revizyon, amaçlanan anlamı değiştirmeden kavramayı geliştirmelidir.

Mevcut ifadeyi temel alın, sürtüşmenin kaynağını belirleyin, düzeltin ve revize edilen pasajı bağlamıyla birlikte tekrar okuyun.

Yararlı bir düzenleme, gerekli teknik ayrımları ve orijinal iddianın gücünü korurken belirsizliği azaltır veya tutarlılığı iyileştirir.

Temel kontroller terminoloji, cümle netliği, paragraf tutarlılığı, geçişler, fazlalık ve editöryal tutarlılıkla ilgilidir.

Her değişken, kozmetik tercihten ziyade kavrama üzerindeki etkisi açısından değerlendirilmelidir.

Aşağıdaki ölçütler, yerel bir revizyonun amaçlanan anlamı ve yorumu korurken okunabilirliği iyileştirip iyileştirmediğini test eder.

Netlik için yerel kontrol noktaları

• Terminoloji: Aynı kavramın, bir ayrım kasıtlı olmadığı sürece, tutarlı bir şekilde adlandırılıp adlandırılmadığını kontrol edin; gereksiz terim değişiklikleri, bir varlığın birkaç farklı kavram gibi görünmesine neden olabilir.
• Cümle netliği: Her cümlenin ana ilişkisini önlenebilir belirsizlik, aşırı iç içe geçme veya net olmayan referans olmadan ifade edip etmediğini kontrol edin; amaçlanan anlamı ve gerekli nitelendirmeyi koruyarak sürtüşmeyi düzeltin.
• Paragraf tutarlılığı: Her paragraftaki cümlelerin tek bir ana fikir geliştirip geliştirmediğini ve destekleyici ayrıntıların bu fikre bağlı kalıp kalmadığını kontrol edin; ilgisiz veya gevşek bir şekilde bağlantılı materyal kavramayı zayıflatabilir.
• Geçişler: Her geçişin, bitişik fikirler arasındaki mantıksal bağlantıyı netleştirip netleştirmediğini kontrol edin; okuyucunun amaçlanan ilişkiyi desteklenmeyen kesinlik eklemeden takip edebilmesi için ani veya yanıltıcı geçişleri düzeltin.
• Fazlalık: Tekrarlanan ifadelerin, iddiaların veya açıklamaların yeni bir işlev ekleyip eklemediğini kontrol edin; nitelendirme, karşıtlık veya bağlamsal süreklilik için gereken tekrarları korurken hiçbir bilgi eklemeyen tekrarı kaldırın.
• Editöryal tutarlılık: Büyük harf kullanımı, terminoloji, zaman, kısaltmalar ve karşılaştırılabilir editöryal seçimlerin, makalenin aynı anlamı amaçladığı yerlerde tutarlı kalıp kalmadığını kontrol edin; tutarsız işlem, önlenebilir yorumlama sürtüşmesi yaratabilir.

Her yerel revizyondan sonra, iddiayı, nitelendirmeyi veya teknik kesinliği değiştirmeden netliğin iyileştiğini doğrulamak için çevredeki cümleleri veya paragrafı tekrar okuyun.

Aynı sorunlar birçok bölümde tekrarladığında, izole bir düzenlemeden ziyade daha geniş bir yazma sorununa işaret edebilirler; bu durumda, daha geniş düzeltici yönü belirlemek için yaygın derleme makalesi yazım hataları hakkındaki yönergeleri kullanın.

Terminoloji ve Anahtar Kavramlar Tutarlı Kalır

Terminoloji, makale boyunca tutarlı kalmalıdır; böylece her anahtar kavram, tanımıyla oluşturulan anlamı korur.

Bir ifade değişikliği, kasıtlı olarak gerçek bir kavramsal ayrımı işaretlemedikçe bu kural geçerlidir.

Bir terim, yalnızca biçimsel çeşitlilik için anlam kaydırmamalıdır; çünkü terminoloji kayması, daha sonraki bulguların veya yorumların nasıl anlaşıldığını değiştirebilir.

Kısaltmalar, kategori etiketleri ve adlandırma kuralları, her kullanıldıklarında aynı temel anlamı izlemelidir; gerçekten farklı kavramlar ise isimleri benzer olsa bile ayırt edilebilir kalmalıdır.

Örneğin, bir makale "tedavi uyumu"nu tek bir yapı olarak tanımlar ancak daha sonra "bağlılık" terimini ilişkiyi açıklamaksızın aynıymış gibi kullanırsa, dayanak oluşturan kanıtlar tutarlı olsa bile sentez tutarsız görünebilir.

• Tanım tutarlılığı: Her anahtar terimin, makale boyunca aynı tanımlanan kavrama atıfta bulunup bulunmadığını kontrol edin; açıklama olmaksızın anlamdaki daha sonraki bir değişiklik, terminoloji kaymasını gösterir.
• Kısaltma kullanımı: Her kısaltmanın, tanıtıldıktan sonra tutarlı bir şekilde aynı terime veya yapıya atıfta bulunup bulunmadığını kontrol edin; bir kısaltmayı farklı bir anlam için yeniden kullanmak, yorumlamada belirsizlik yaratabilir.
• Eşanlamlı etiketler: Alternatif etiketlerin, birbirinin yerine kullanılmadan önce gerçekten aynı kavrama atıfta bulunup bulunmadığını kontrol edin; biçimsel eşanlamlı varyasyon, sentez için önemli olan ayrımları gizlememelidir.
• Kategori etiketleri: Kategori adlarının bölümler arasında istikrarlı kalıp kalmadığını ve değiştirilen herhangi bir etiketin kasıtlı bir kavramsal ayrımı mı yoksa tesadüfi bir yeniden adlandırmayı mı yansıttığını kontrol edin.
• Adlandırma kuralları: Büyük harf kullanımı ve benzer adlandırma seçimlerinin, aynı kavramı tanımladıkları yerde tutarlı kalıp kalmadığını kontrol edin; makale veya dergi bağlamı anlamlı bir ayrım gerektirdiğinde varyasyona izin verin.
• Kavramsal ayrım: Terminoloji kasıtlı olarak değiştiğinde, makalenin yeni terimin öncekinden nasıl farklı olduğunu açıklayıp açıklamadığını kontrol edin; açıklanmayan bir değişiklik, ayrı kavramların özdeş görünmesine veya bir kavramın derleme boyunca değişiyor gibi görünmesine neden olabilir.

Cümleler ve Paragraflar Açık, Öz ve Tutarlıdır

Cümle netliği, her cümlenin iddiasını kesin bir şekilde ifade etmesi, gerekli nitelendirmeyi koruması ve amaçlanan anlamı yorumlamayı zorlaştıran belirsizlikten kaçınması durumunda mevcuttur.

Paragraf tutarlılığı, her paragrafın tek bir analitik birim geliştirmesi ve bu birimi çevreleyen tartışmaya net bir şekilde bağlaması durumunda mevcuttur.

Karmaşıklık, yalnızca anlamayı zorlaştırdığı yerde azaltılmalıdır; bir cümlenin uzun veya teknik olması tek başına yeterli bir gerekçe değildir.

Referans netliği, zamirlerin, niteleyicilerin ve diğer bağımlı ifadelerin doğru özneye bağlanmasını kolaylaştırmalı; paragraf bütünlüğü, kanıtları ve yorumu aynı analitik odak içinde tutmalı; her geçiş ise bitişik fikirler arasındaki ilişkiyi anlaşılır kılmalıdır.

Revizyon bu nedenle, kanıt gücünü, teknik kesinliği ve amaçlanan iddiayı korurken okunabilirliği iyileştirmelidir.

• Cümle kesinliği: Her cümlenin, gereksiz belirsizlik olmaksızın tanımlanabilir bir iddia veya ilişki ifade edip etmediğini kontrol edin; doğruluk için gereken herhangi bir nitelendirmeyi korurken iddiayı gizleyen ifadeleri düzeltin.
• Referans netliği: Zamirlerin, niteleyicilerin ve referansların amaçlanan özneye açık bir şekilde işaret edip etmediğini kontrol edin; net olmayan referans, dayanak oluşturan kanıtlar sağlam olsa bile yorumu değiştirebilir veya bulanıklaştırabilir.
• Paragraf bütünlüğü: Her paragrafın tutarlı bir analitik amaç geliştirip geliştirmediğini kontrol edin; farklı bir amaca hizmet eden cümleler, tutarlılığı kesintiye uğrattıklarında taşınmalı, revize edilmeli veya ayrılmalıdır.
• Kanıt-yorum bağlantısı: Kanıtların, yorumla ilişkisi açık olacak şekilde konumlandırılıp konumlandırılmadığını ve ifade edilip edilmediğini kontrol edin; ikisini ayırmak, okuyucuyu makalenin doğrudan belirtmesi gereken bir bağlantıyı çıkarsamaya zorlayabilir.
• Geçiş kalitesi: Her geçişin, devam, karşıtlık, nitelendirme veya sonuç gibi bitişik cümleler veya paragraflar arasındaki mantıksal ilişkiyi tanımlayıp tanımlamadığını kontrol edin; zayıf bir geçiş, geçerli bir akıl yürütme dizisinin bağlantısız görünmesine neden olabilir.

Dergi Uyumunu ve Nihai Gönderim Hazırlığını Onaylamak

Nihai gönderim hazırlığı, hem hedef dergiyle net bir uyum hem de güncel gönderim gereksinimlerine uygunluğu gerektirir.

Makale, resmi ayrıntılar kontrol edilmeden önce derginin amaç ve kapsamına, kabul edilen makale türüne ve hedef kitlesine uygun olmalıdır.

İçerik olarak güçlü bir makale, derginin belirtilen yayın kapsamı dışındaysa veya güncel yazar talimatlarını karşılamıyorsa yine de revizyon gerektirebilir.

• Amaçlar ve kapsam: Makalenin konusu, derleme amacı ve katkısının hedef derginin belirtilen amaç ve kapsamına uyup uymadığını kontrol edin; önemli bir uyumsuzluk, makalenin o dergiye gönderime hazır olmadığını gösterir.
• Makale türü: Derginin gönderilen derleme türünü kabul edip etmediğini ve makalenin ilgili makale kategorisine uyup uymadığını kontrol edin; uygun olmayan veya yanlış sınıflandırılmış bir makale türü, gönderimden önce düzeltme gerektirir.
• Hedef kitle uyumu: Makalenin çerçevesinin, terminolojisinin ve ayrıntı düzeyinin derginin hedef kitlesi için uygun olup olmadığını kontrol edin; net bir hedef kitle uyumsuzluğu, konunun kendisi kapsam dahilinde olsa bile yeniden çerçeveleme gerektirebilir.
• Yazar talimatları: Makale düzeni, biçimlendirme, beyanlar, referanslar, tablolar, şekiller ve ek materyalle ilgili geçerli gereksinimler için hedef derginin güncel yazar talimatlarını kontrol edin; karşılanmayan herhangi bir gereksinim, revizyon-gerekli durumu yaratır.
• Gerekli makale ayrıntıları: Hedef dergi tarafından istenen tüm makale ayrıntılarının mevcut olduğunu doğrulayın; eksik olan dergiye özgü herhangi bir gerekli ayrıntı, gönderimden önce revizyon-gerekli durumu yaratır.
• Gönderim materyalleri: Hedef dergi tarafından belirtilen her bir gerekli dosyanın veya destekleyici belgenin istenen biçimde hazırlanıp hazırlanmadığını kontrol edin; eksik veya yanlış hazırlanmış materyaller, gönderimin henüz tamamlanmadığı anlamına gelir.

Bu kontrolleri geçmek, dergiyle içerik uyumunu ve gönderim uyumluluğunu onaylar, ancak editoryal kabulü, hakem değerlendirmesi başarısını veya yayını garanti etmez.

Nihai hazırlık bu nedenle, makale gönderilmeden hemen önce hedef derginin güncel amaç ve kapsamına, makale türü uygunluğuna, yazar talimatlarına ve gönderim gereksinimlerine göre doğrulanmalıdır.

Makale, Hedef Derginin Amaçlarına, Kapsamına ve Makale Türüne Uyar

Makale-dergi uyumu, derlemenin konusu, amacı, hedef kitlesi ve makale türünün hedef derginin belirtilen amaç ve kapsamı ile editoryal kapsam içine girmesi durumunda mevcuttur.

Uygunluk bu nedenle, prestij, indekslenme veya diğer ilgisiz dergi özelliklerinden çıkarılmak yerine derginin açık kriterlerine göre değerlendirilmelidir.

Yöntem veya biçim kısıtlamaları da, hedef dergi bunları ilgili makale türüne uyguladığında uygunluğu etkiler.

Bir uyumsuzluk, uyarlama gerektirebilir veya makalenin derginin yayın kapsamı dışında kaldığını gösterebilir; kapsam uyumsuzluğu, dış hakem değerlendirmesinden önce reddedilmeye yol açabilir; ancak bu kriterleri karşılamak kabulü garanti etmez.

• Konu uyumu: Derlemenin konusu ve amacının derginin belirtilen amaç ve kapsamı içine girip girmediğini kontrol edin; önemli bir uyumsuzluk, makalenin derginin editoryal kapsamnı karşılamayabileceğini gösterir.
• Hedef kitle uyumu: Derlemenin, derginin tanımladığı veya hitap ettiği okuyucu kitlesine yönelik olup olmadığını kontrol edin; önemli ölçüde farklı bir kitleyi hedefleyen bir makale, yeniden çerçeveleme gerektirebilir veya o dergi için uygun olmayabilir.
• Makale türü: Hedef derginin, gönderilmekte olan belirli derleme makalesi türünü kabul edip etmediğini ve makalenin bu kategori için uygun olup olmadığını kontrol edin; uygun olmama durumu, gönderimden önce çözülmesi gereken bir uyumsuzluğu gösterir.
• Yöntem veya biçim kısıtlamaları: Dergi tarafından belirtilen herhangi bir yöntemsel veya biçim koşulunun, makalenin dergiye uyumunu veya gönderime hazır oluşunu önemli ölçüde etkileyip etkilemediğini kontrol edin; böyle bir koşul karşılanmadığında, makalenin belirtilen gereksinimlere uyması için uyarlama gerekebilir.

Dergi Talimatları, Biçimlendirme ve Gerekli Makale Ayrıntıları Karşılanmıştır

Resmi gönderim hazırlığı, makaleyi ve beraberindeki ayrıntıları hedef derginin güncel yazar talimatlarına göre kontrol etmeyi gerektirir.

Biçimlendirme, kelime sınırı ve diğer gönderim gereksinimleri, yalnızca derginin halihazırda belirttiği koşullarla eşleştiklerinde uyumludur; eksik bir gereksinim veya uyumsuzluk, revizyon-gerekli durumu yaratır.

Dergi gereksinimleri başlık sayfası, özet, anahtar kelimeler, yazar bilgileri, beyanlar, referans stili ve dosya gereksinimlerini kapsayabilir, ancak kesin alanlar ve koşullar dergiye göre değişir.

Bu nedenle, her geçerli gereksinim makaleye veya gönderim materyallerine göre kontrol edilmeli ve uyumlu, eksik veya revizyon gerekiyor olarak sınıflandırılmalıdır.

Genel biçimlendirme kurallarına güvenmek yerine, gönderimden önce hedef derginin güncel yazar talimatlarını yeniden kontrol edin.

• Kelime sınırı ve biçimlendirme: Güncel yazar talimatlarında izin verilen kelime sınırını ve geçerli makale biçimlendirmesini doğrulayın; makale, belirtilen koşulları karşıladığında uyumludur, desteklenmeyen bir aşım veya biçim uyumsuzluğu revizyon gerektirir.
• Başlık sayfası: Derginin hangi başlık sayfası ayrıntılarını belirttiğini ve geçerli her bir ayrıntının gerekli biçimde mevcut olup olmadığını doğrulayın; atlanmış gerekli bir alan eksiktir ve gönderimden önce tamamlanmalıdır.
• Özet ve anahtar kelimeler: Bir özet ve anahtar kelimelerin gerekli olup olmadığını ve bunların biçim, uzunluk, sayı veya yapısının dergi tarafından açıkça belirtilen koşullardan herhangi biriyle eşleşip eşleşmediğini kontrol edin; bulunmayan veya yanlış biçimlendirilmiş bir gereksinim düzeltilmelidir.
• Yazar bilgileri: Gerekli yazar bilgilerinin sağlanıp sağlanmadığını ve derginin talimatlarına göre sunulup sunulmadığını doğrulayın; her derginin aynı yazar alanlarını talep ettiğini varsaymayın.
• Beyanlar: Derginin bu makale için hangi beyanları veya açıklama bildirimlerini gerektirdiğini ve geçerli her bir bildirimin mevcut olup olmadığını kontrol edin; bulunmayan gerekli bir beyan, eksik bir gereksinim yaratır.
• Referans stili: Makalenin, hedef dergi tarafından belirtilen referans stilini kullanıp kullanmadığını doğrulayın; bir uyumsuzluk, bu kontrolü atıfta bulunulan kanıtların içeriksel değerlendirmesine genişletmeksizin revizyon-gerekli durumu yaratır.
• Dosya gereksinimleri: Gönderimle birlikte gerekli olan dosyalar ve dosya koşulları için güncel talimatları kontrol edin ve geçerli her bir öğenin buna göre hazırlanıp hazırlanmadığını onaylayın; eksik veya uygun olmayan dosyalar düzeltilmelidir.
• Diğer dergiye özgü alanlar: İlgili makale türü için açıkça gerekli olan ek makale veya gönderim ayrıntılarını doğrulayın; hedef dergi tarafından belirtilmeyen gereksinimler evrensel yükümlülükler olarak ele alınmamalıdır.

Atıflar, Referanslar, Tablolar ve Şekiller İçsel Olarak Tutarlıdır

Atıflar, referanslar, tablolar ve şekiller, makale boyunca içsel olarak izlenebilir ve biçimsel olarak tutarlı olmalıdır.

Her metin içi atıf, referans listesi girişi, tablo ve şekil, beklenen eşleşen referansa, numaralandırmaya, etikete, başlığa veya metin içi yönlendirmeye sahip olmalıdır; böylece okuyucular amaçlanan makale öğesini belirsizlik olmadan tanımlayabilir.

İçsel tutarlılık, bir metin içi atfın doğru referans listesi girişine karşılık gelip gelmediğini, tablo ve şekillerin tutarlı numaralandırmayı izleyip izlemediğini ve başlıkların, metin içi yönlendirmelerin ve etiketlerin makale boyunca aynı nesneleri tanımlayıp tanımlamadığını kontrol eder.

Bir tablo veya şekilde görüntülenen değerler, çevreleyen metinde açıklanan değerlerle de uyumlu olmalıdır.

Bir uyumsuzluk, dayanak oluşturan kanıtın kendisi sağlam olsa bile belirsizlik, bozulmuş izlenebilirlik veya üretim hatası yaratabilir.

• Atıf-referans eşleştirmesi: Her metin içi atfın referans listesinde karşılık gelen bir girişi olup olmadığını ve makaleyi desteklemesi amaçlanan her listelenmiş referansın metin içi kullanımına kadar izlenip izlenemeyeceğini kontrol edin; eksik veya uyumsuz girişler referans izlenebilirliğini bozar.
• Atıf kimliği: Yazar adları, yayın yılları, tanımlayıcılar veya diğer ayırt edici atıf ayrıntılarının metin içi atıf ile referans listesi arasında örtüşüp örtüşmediğini kontrol edin; tutarsız ayrıntılar, amaçlanan kaynağı belirsiz hale getirebilir.
• Tablo ve şekil numaralandırması: Her tablo ve şeklin benzersiz, sıralı bir tanımlayıcıya sahip olup olmadığını ve bu tanımlayıcının, nesneden bahsedilen her yerde tutarlı bir şekilde kullanılıp kullanılmadığını kontrol edin; yinelenen, eksik veya çakışan numaralandırma çapraz referans hataları yaratır.
• Başlıklar ve etiketler: Her tablo veya şekil başlığının ve iç etiketlerinin sunulan nesneye karşılık gelip gelmediğini kontrol edin; tutarsız terminoloji veya etiketler, görüntülenen bilgiyi belirsiz hale getirebilir.
• Metin içi yönlendirmeler: Metinde bahsedilen her tablo veya şeklin fiilen var olup olmadığını ve tartışma gerektiren her görüntülenen nesneye doğru tanımlayıcı kullanılarak atıfta bulunulup bulunulmadığını kontrol edin; yanlış veya eksik metin içi yönlendirmeler, makalede gezinmeyi zayıflatır.
• Görüntülenen değer uyumu: Çevreleyen metinde belirtilen değerlerin, kategorilerin, toplamların veya diğer bilgilerin ilgili tablo veya şekil ile uyumlu olup olmadığını kontrol edin; tutarsızlıklar, bir versiyonun doğru olduğu varsayımı yerine düzeltme veya açıklama gerektirir.
• Çapraz referans tutarlılığı: Tablolara, şekillere, ek bölümlere veya diğer makale nesnelerine yapılan atıfların, revizyonlardan sonra amaçlanan öğeyi işaret etmeye devam edip etmediğini kontrol edin; içeriğin yeniden numaralandırılması veya taşınması, düzeltilmesi gereken güncelliğini yitirmiş çapraz referanslar bırakabilir.

Bu kontrol, içsel tutarlılık ve biçimsel izlenebilirlikle ilgilidir; atıfta bulunulan bir kaynağın bir iddiayı içeriksel olarak destekleyip desteklemediği veya bir tablonun ya da şeklin kendi orijinal kaynak verilerini doğru bir şekilde temsil edip etmediğiyle ilgili değildir.

Dergiye özgü biçimlendirme de ayrı bir gereksinimdir; bu içsel ilişkiler tutarlı hale geldikten sonra, tasarımları, sunumları veya daha geniş kullanımları ayrı bir inceleme gerektirdiğinde tablo ve şekilleri kontrol etmek için ayrıntılı yönergeleri kullanın.