Derleme Makalesi Metninin Yapısı

Bir derleme makalesi genellikle başlık ve anahtar kelimeler → özet → giriş → yöntemler veya derleme yaklaşımı → bulgular ya da ana sentez gövdesi → tartışma → sonuç → kaynakça sırasını izler. Ancak bu sıra evrensel değildir: derleme türü ve hedef derginin güncel yazar yönergeleri bölüm adlarını, ayrımını ve sırasını değiştirebilir; IMRAD ise yöntem, bulgular/sentez ve tartışma ayrı işlevler olarak anlamlı biçimde raporlanabiliyorsa uygundur.

İçindekiler⌄

Derleme Makalesi Bileşenleri ve Sıralamaları

Derleme makalesi bileşenleri genellikle ön bölümden temel analitik bölümlere ve kaynakçaya doğru bir sıra izler.

Tipik sıra; başlık ve anahtar kelimeler, özet, giriş, yöntemler veya derleme yaklaşımı, bulgular ya da ana derleme gövdesi, tartışma, sonuç ve kaynakçadan oluşur. Derleme türü ve dergi gereksinimleri ise bölüm adlarını, yerleşimi ve bazı bölümlerin birleştirilip ayrılmayacağını değiştirebilir.

Bu sıra, her bileşenin konumunu metindeki birincil işleviyle ilişkilendirir.

Şema, bölüm adlandırmasının veya düzenlemesinin değişebileceği durumlar da dahil olmak üzere yaygın ilerleyişi görsel olarak gösterirken, tablo her bileşeni olağan konumu, işlevi ve yapısal varyasyonuyla eşler.

Bileşen	Tipik konum	Birincil işlev	Yaygın varyasyon
Başlık ve anahtar kelimeler	Ön bölüm	Derleme konusunu ve kapsamını belirtir, dizinleme ve keşif için terimler sağlar.	Anahtar kelimeler ayrı olarak listelenebilir; sunumları dergi gereksinimlerine göre belirlenir.
Özet	Başlık ve anahtar kelimelerden sonra	Derleme kapsamını, yaklaşımını, ana sentezi ve sonucu özetler.	Dergiye ve derleme türüne bağlı olarak yapılandırılmış bir format veya tek paragraf kullanabilir.
Giriş	Ana metnin başlangıcı	Sorunu tanıtır, kapsamı ve gerekçeyi belirler, derlemenin amacını ifade eder.	Bölüm etiketleri ve arka plan bilgisi miktarı dergiye veya derleme türüne göre farklılık gösterebilir.
Yöntemler veya derleme yaklaşımı	Genellikle girişten sonra	Kanıt tabanının nasıl belirlendiğini, seçildiğini ve işlendiğini belgeler.	Yapılandırılmış derlemelerde ayrı bir yöntemler bölümü olabilir veya diğer derleme türlerinde daha esnek bir şekilde tanımlanabilir.
Bulgular veya ana derleme gövdesi	Yöntemler veya derleme yaklaşımından sonra	Kanıt sentezini derleme sorusu veya konusu etrafında düzenler ve sunar.	Bulgular olarak etiketlenebilir veya tematik, kavramsal, kronolojik ya da diğer konu temelli bölümlere ayrılabilir.
Tartışma	Bulgular veya ana derleme gövdesinden sonra	Sentezi, çıkarımlarını ve ilgili sınırlamaları yorumlar.	Derleme türüne ve dergi yapısına bağlı olarak ayrı olarak görünebilir veya ana sentezle bütünleştirilebilir.
Sonuç	Ana metnin sonuna doğru	Derlemenin amacı ve senteziyle ilişkili olarak ana çıkarımı belirtir.	Ayrı bir bölüm olabilir veya tartışma ile birleştirilebilir.
Kaynakça	Ana metinden sonra	Metnin kanıtlarını ve iddialarını destekleyen atıf yapılan kaynakları kaydeder.	Biçimlendirme ve sunum, derginin kaynakça gereksinimlerini izler.

IMRAD, giriş, yöntemler, bulgular ve tartışmayı ortak bir temel sıraya yerleştirir; ön bölüm ve kaynakça, uygun olduğunda bu temel sırayı çevreler.

Bu nedenle bu sıra zorunlu bir şablon değil, varsayılan bir yapısal kalıptır; nihai bölüm sırası ve adlandırma derleme türü ile dergi gereksinimlerine göre belirlenir.

Başlık ve Anahtar Kelimeler: Derleme Konusunu ve Kapsamını Belirtir

Başlık, okuyucular ana metne ulaşmadan önce derleme konusunu belirtir ve kapsamını iletir.

Anahtar kelimeler, metinde fiilen ele alınan kavramların dizinlenmesi için terminoloji sağlayarak ilişkili ancak farklı bir sinyal sunar.

Birlikte, başlık ve anahtar kelimeler tamamlayıcı işlevler aracılığıyla konu sınırlarını iletir.

Başlık özgüllüğü fiili kapsamla eşleşmelidir. Derleme türü ifadesi ise bu ayrım okuyucu için anlamlıysa başlıkta yer alabilir.

Anahtar kelimeler, metnin özünde ele almadığı konular için terminoloji eklemek yerine, metnin temel kavramlarıyla uyumlu olmalıdır.

Dergi kuralları başlık ve anahtar kelime gereksinimlerini belirler; bu nedenle doğru kapsam sinyali ve kavram uyumu, genel arama terimlerine göre önceliklidir.

Özet: Derleme Kapsamını, Yaklaşımını, Ana Sentezi ve Sonucu Özetler

Bir derleme makalesi özeti, derlemenin kapsamını veya amacını, yaklaşımını, ana sentezini veya bulgularını ve sonucunu yoğunlaştıran bağımsız bir özettir.

Bu işlevler, okuyucuların derlemenin neyi ele aldığını, kanıt tabanına nasıl yaklaşıldığını ve sentezin hangi ana sonuca ulaştığını anlamasını sağlar.

Özet, metinde fiilen bulunan bilgileri yansıtmalı ve amaçtan ana sonuca kadar net bir bilgi sırası korumalıdır.

Yapılandırılmış bir özet bu işlevleri Arka Plan veya Amaç, Yöntemler veya Yaklaşım, Bulgular veya Sentez ve Sonuçlar biçiminde etiketleyebilir; tek paragraflık bir özet ise aynı işlevleri ayrı başlıklar kullanmadan aynı bilgi akışı içinde sunabilir.

Kesin özet formatı ve başlıkları, sabit evrensel bir yapıdan ziyade dergi gereksinimlerine ve derleme türüne bağlıdır.

Giriş: Sorunu, Kapsamı ve Derleme Amacını Belirler

Bir derleme makalesi girişi, arka planı kurar ve derlemeyi gerekli kılan belirli sorunu veya bilgi alanını tanımlar.

Giriş, ana derleme gövdesine ait sentezi öne çekmeden bu sorunun neden önemli olduğunu açıklar.

Giriş, daha geniş konunun hangi bölümünün dahil edildiğini ve derlemenin odağının dışında neyin kaldığını tanımlayarak kapsamı daraltır.

Bu kapsam sınırı, tanımlanan sorunu seçilen literatürü inceleme gerekçesine bağlar; kanıtların göstermediği bir bilgi boşluğunu varmış gibi sunmamalıdır.

Giriş daha sonra derleme amacını, daha sonraki sentezi yönlendiren bir hedef veya yol gösterici soru olarak ifade eder.

Yöntemler veya Derleme Yaklaşımı: Kanıt Tabanının Nasıl Oluşturulduğunu Açıklar

Yöntemler veya derleme yaklaşımı, kanıt tabanının nasıl belirlendiğini, seçildiğini ve işlendiğini belgeleyerek derleme sürecini okuyucular için şeffaf hale getirir.

Bu raporlama kategorileri tek bir zorunlu iş akışı dayatmaz; kanıtların nasıl bulunduğunu, seçildiğini ve derleme içinde nasıl işlendiğini açıklar.

• Bilgi kaynakları: ilgili kanıtları bulmak için kullanılan veritabanlarını, koleksiyonları veya diğer kaynakları tanımlar.
• Arama yaklaşımı: potansiyel olarak ilgili literatürün nasıl arandığını, derleme türüne uygun ayrıntı düzeyinde tanımlar.
• Uygunluk: hangi kanıtların dahil edilebileceğini veya hariç tutulabileceğini belirlemek için kullanılan kriterleri veya mantığı raporlar.
• Seçim: kayıtların veya çalışmaların belirtilen uygunluk mantığına göre nasıl değerlendirildiğini tanımlar.
• Sentez yaklaşımı: dahil edilen kanıtların derleme içinde nasıl düzenlendiğini, analiz edildiğini veya bir araya getirildiğini açıklar.

Raporlama ayrıntısının düzeyi, tek bir evrensel formata değil derleme türüne ve geçerli dergi gereksinimlerine bağlıdır.

Sistematik ve benzer şekilde yapılandırılmış derlemeler, tekrarlanabilirliği desteklemek için yöntemleri genellikle daha açık bir şekilde belgelerken, bazı anlatı derlemeleri derleme yaklaşımlarını daha esnek bir şekilde tanımlar.

Her iki durumda da yöntemler bileşeni, kanıt tabanının nasıl oluşturulduğunu ve işlendiğini okuyucunun anlayabileceği kadar açık raporlanmalıdır.

Bulgular veya Ana Derleme Gövdesi: Kanıt Sentezini Düzenler

Derleme türüne bağlı olarak, düzenlenmiş kanıt sentezi ayrı bir bulgular bölümü veya bütünleşik bir ana derleme gövdesi olarak görünebilir.

Yapılandırılmış derlemeler bulguları açıkça ayırabilirken, diğer derlemeler aynı sentez işlevini tematik, kavramsal, kronolojik veya benzer şekilde savunulabilir bölümler aracılığıyla düzenleyebilir.

Ana metin gövdesi, kaynakları tek tek özetlemek yerine kanıtları sentez mantığına göre düzenlemelidir.

Bulgular veya ana derleme gövdesi, ilgili kanıtları tema, kavram, kronoloji veya başka bir tutarlı gruplama mantığı altında düzenleyerek sentezlenen örüntüleri görünür hale getirir.

Bu örüntüler kanıtlar arasındaki uyumu, uyuşmazlığı veya karma desteği gösterebilir ve tartışma bölümünün yorumlayacağı zemini oluşturur.

Yazarlar, derleme sorusu etrafında gruplandırılmış bulguları birbirine bağlayarak kanıtları sentezleyebilir; böylece izole çalışma özetleri sıralamak yerine çalışmalar arasındaki ilişkiyi görünür kılar.

Tablolar ve şekiller, metinde geliştirilen kanıt gruplarını, örüntüleri veya ilişkileri görünür kılarak bu düzenlemeyi destekleyebilir.

Yazarlar, yapılandırılmış kanıtların incelenmesini kolaylaştırmak için tablo ve şekilleri kullanabilir; ancak görsel sunum, ana derleme gövdesinin sentez mantığının yerini almamalıdır.

Buradaki yapısal görev, sentezi tutarlı bir düzende sunmaktır; sentezin nasıl yapılacağına ilişkin ayrıntılı teknikler ise ayrı bir yazım sürecidir.

Tartışma: Sentezi ve Çıkarımlarını Yorumlar

Tartışma, sentezde ortaya çıkan en güçlü örüntülerin derlemenin amacı açısından ne anlama geldiğini açıklar.

Tartışma, önemli örüntüler için makul açıklamaları değerlendirir ve çıkarımlarının ne kadar güvenle ifade edilebileceğini sınırlayabilecek kısıtlamaları göz önünde bulundurur.

Kanıtlar uyuşmazlık veya karma destek gösteriyorsa, yorum tek bir sonucu zorlamak yerine belirsizliği korumalıdır.

Çıkarımlar derlemenin amacıyla ilgili kalmalı; desteklenen yorumlar çözülmemiş sorulardan ve alternatif açıklamalardan ayrılmalıdır.

Tartışma ve sonuç bölümünü yazmak için ayrıntılı rehberlik, bu bileşenin yapısal işlevinin ötesine geçer.

Sonuç: Ana Çıkarımları ve Kalan Boşlukları Belirtir

Sonuç, derlemenin en güçlü biçimde desteklenen çıkarımlarını yoğunlaştırır ve bunları doğrudan senteze ve dayandıkları kanıtlara bağlar.

Sonuç, derleme amacı açısından önemli olmaya devam eden araştırma boşluklarını veya çözülmemiş soruları da tanımlar.

Kesinliği sınırlı çıkarımlar, daha güçlü biçimde desteklenen sonuçlardan ayrı tutulmalıdır; sınırlamalar ve belirsizlik, her bir çıkarımın ne kadar ileri götürülebileceğini belirler.

Bir araştırma boşluğu belirtildiğinde, bunun önemi genel bir “daha fazla araştırma gerekir” ifadesine değil, derlemede ortaya konan kanıtlara dayanmalıdır.

Kaynakça: Kanıt Kaynaklarını Belgeler

Kaynakça, metinde atıf yapılan kaynakları kaydeder ve derlemenin dayandığı kanıtların izlenebilmesini sağlar.

Eksiksiz kaynakça kayıtları, metinde atıf yapılan her kaynağın açıkça tanımlanmasına olanak tanır.

Metin içi atıflar, kaynakça girişleriyle tutarlı bir şekilde eşleşmelidir; atıf stili ve biçimlendirmesi ise hedef dergi gereksinimlerini izler.

Bu tutarlılık, dergiler arasında tek bir atıf biçimi dayatmadan kaynakların eksiksiz ve izlenebilir biçimde belgelenmesini sağlayarak metin bütünlüğünü destekler.

IMRAD'ın Derleme Makalesi Yapısına Uygun Olduğu Durumlar

IMRAD—Giriş, Yöntemler, Bulgular ve Tartışma—yöntem ile bulgular veya sentez ayrı raporlama işlevleri olarak anlamlı biçimde ayrılabiliyorsa bir derleme makalesine uygundur.

Esnek bir derleme yapısı, sentez öncelikle tematik veya kavramsal bölümler aracılığıyla düzenlendiğinde uygun olabilir.

Buradaki karşılaştırma, iki yaklaşımın kalitesini değil yapısal uygunluğunu değerlendirir.

İlgili kriterler arasında derleme yaklaşımı, açık yöntem raporlaması, bulguların veya sentezin ayrılması, disiplin geleneği ve dergi gereksinimleri yer alır.

Bu boyutlar, IMRAD'ın metnin raporlama mantığını yansıtıp yansıtmadığını veya esnek bir yapının sentezi daha doğal biçimde taşıyıp taşımadığını gösterir.

Disiplin ve makale türü bu tercihleri etkiler; ancak bu durum iki yapıdan herhangi birini bütün derlemeler için evrensel kılmaz.

Kriter	IMRAD uyumlu derleme	Esnek derleme yapısı	Yapısal çıkarım
Derleme yaklaşımı	Yöntem ve sentez aşamaları açıkça farklılaştırılmış yaklaşımlara uyar.	Tematik, kavramsal veya diğer bütünleşik derleme gövdesi birimleri etrafında düzenlenmiş yaklaşımları karşılar.	Derleme yaklaşımının temel raporlama işlevlerini nasıl ayırdığını yansıtan bir yapı seçin.
Yöntem raporlaması	Kanıt oluşturma süreci açık raporlama gerektirdiğinde ayrı bir Yöntemler bileşeni sağlar.	Derleme yaklaşımını geleneksel bir IMRAD Yöntemler bileşenine ayırmadan tanımlayabilir.	Yöntemsel ayrımın derecesi, IMRAD uyumlu bir yapının uygun olup olmadığını etkiler.
Bulgular veya sentez ayrımı	Bulgular veya kanıt sentezi ayrı bir Bulgular veya sentez bölümü olarak sunulabildiğinde uyar.	Sentez, ana derleme gövdesinde tematik veya kavramsal bölümler arasında bütünleştirildiğinde uyar.	Yapısal uygunluk, sentezin ayrılabilir bir metin aşaması olarak işlev görüp görmediğine bağlıdır.
Disiplin geleneği	Bilimsel yazımı yaygın olarak IMRAD aracılığıyla düzenleyen disiplinler ve makale türleriyle uyumlu olabilir.	Konu temelli veya bütünleşik derleme yapıları kullanan disiplinler veya makale türleriyle uyumlu olabilir.	Disiplin geleneği uygunluğu bilgilendirir ancak derlemeler için evrensel bir yapı oluşturmaz.
Dergi yönergesi	Dergi gereksinimleri ayrı Giriş, Yöntemler, Bulgular ve Tartışma bölümlerini belirttiğinde veya desteklediğinde uyar.	Dergi gereksinimleri tematik, kavramsal veya farklı etiketlenmiş derleme gövdesi bölümlerine izin verdiğinde uyar.	Dergi gereksinimleri, daha geniş disiplin geleneğinden bağımsız olarak mevcut yapısal seçenekleri sınırlayabilir.

IMRAD yapısı, raporlama mantığı yöntem, sentez ve yorumu ayrı bileşenlere ayıran derlemeler için uygun olabilir.

Esnek bir derleme yapısı, sentezin bunun yerine bütünleşik tematik veya kavramsal birimler aracılığıyla geliştiği metinler için uygun olabilir.

Nihai yapı seçimi, evrensel olarak tercih edilen bir kalıba değil derleme yaklaşımına, disipline, makale türüne ve dergi gereksinimlerine bağlıdır.

Ana Derleme Gövdesinde Başlık Hiyerarşisi Nasıl Yapılandırılır?

Başlık hiyerarşisi, sentezin ana işlevleri ile bu işlevlerin daha dar alt bağlamları arasındaki kavramsal ilişkiyi görünür kılmalıdır.

Ana sentez işleviBir ana başlık, tek ve belirgin bir analitik görevi temsil eder.

↓

Alt bağlam AÜst işlevin daha dar bir bölümünü geliştirir.

Alt bağlam BAynı üst işlev içinde kardeş başlıkla paralel ayrıntı düzeyini korur.

Eş düzey ana başlıklar birbirine paralel sentez işlevlerini; alt başlıklar ise bu işlevlerin kapsamça daha dar parçalarını göstermelidir.

Ana başlıklar, sentezin paralel bölümlerini temsil ediyorsa karşılaştırılabilir bir ayrıntı düzeyinde olmalıdır.

Bir alt başlık, yeni bir eş düzey sentez işlevi açmak yerine üst başlığın bir yönünü daha dar kapsamda geliştirdiğinde alt düzeyde kalır.

Tek tek makaleler, anahtar kelimeler veya küçük ayrıntılar için başlık açmak bu üst-alt ilişkisini gizleyebilir ve başlıklar arasında tutarsız ayrıntı düzeyine yol açabilir.

Makale içindeki başlık düzeyleri kavramsal düzenlemeyi tanımlar; bunlar otomatik olarak bir web sayfasındaki H1-H6 etiketleriyle aynı şey değildir.

APA ve diğer stil sistemleri başlık düzeylerini ve biçimlendirme kurallarını belirleyebilirken, metnin kavramsal hiyerarşisi hangi fikirlerin ana başlık veya alt başlık gerektirdiğini belirler.

Geçerli dergi veya stil gereksinimleri bu nedenle sunumu şekillendirebilir ancak temeldeki sentez hiyerarşisinin yerini almaz.

Örneğin, Müdahalenin Hasta Sonuçlarına Etkileri gibi bir ana başlık, Kısa Dönem Klinik Sonuçlar ve Uzun Dönem Klinik Sonuçlar alt başlıklarını içerebilir, çünkü her ikisi de aynı üst sentez işlevini tutarlı ayrıntı düzeyinde böler.

İncelenmiş derleme makalesi örnekleri, bu soyut hiyerarşinin tam metin içinde nasıl göründüğünü gösterebilir.

Temel kural, her başlık düzeyinin üst sentez işlevinden gerçekten alt bağlama kadar tutarlı bir kavramsal hiyerarşiyi yansıtması gerektiğidir.

Ana Başlıklar Farklı Sentez İşlevlerini Temsil Etmelidir

Bir ana başlık, derleme gövdesi içinde tek bir farklı sentez işlevini veya analitik işlevi temsil etmelidir.

Eş düzey başlıklar, bir sentez işlevini alternatif ifadeler veya ince parçalar aracılığıyla bölmek yerine, anlamlı analitik görevleri ayırt etmelidir.

Derleme sorusuna bağlı olarak, bu işlev kanıtları temaya, mekanizmaya, döneme, tartışmaya veya kavramsal boyuta göre düzenleyebilir.

Farklı ana bölümler, benzer ayrıntı düzeyini koruyup gereksiz örtüşmeyi sınırlayarak argümana birbirinden farklı katkılar yapmalıdır.

Alt Başlıklar Gerçek Alt Bağlamları Bölmelidir

Bir alt başlık, üst başlığın temsil ettiği ana sentez işlevinin altında gerçekten daha dar bir alt bağlamı ifade ediyorsa gerekçelidir.

Alt başlık, metni yeni bir eş düzey konuda yeniden başlatmadan üst bağlamı daha küçük ve anlamlı bir bölüme ayırmalıdır.

Aşağıdaki kriterler, aday bir alt başlığın ayrı bir bağlam olarak işlev görmek yerine üst başlığına ait olup olmadığını test eder.

• Ortak üst işlev: Alt başlık, üst başlık tarafından belirlenen aynı sentez işlevini geliştirir.
• Daha dar kapsam: Alt bağlam, bağımsız bir konu sunmak yerine üst başlığın kapsamının tanımlı bir bölümünü ele alır.
• Paralel düzey: Kardeş alt başlıklar, ortak üst başlık altında karşılaştırılabilir kapsam ve ayrıntı düzeyinde olmalıdır.
• Yeterli içerik: Aday alt bağlam, bitişik alt bağlamlardan ayrılmayı gerektirecek kadar farklı ve yeterli kanıt veya analiz içermelidir.

Geçerli bir alt bağlam bu kriterleri anlamsal olarak karşılar; yalnızca görsel boşluk yaratmak veya tek bir ayrıntıyı öne çıkarmak için yeni bir başlık düzeyi açılmaz.

Yalnızca tek bir kaynağa özgü ayrıntılar veya izole uç durumlar, ortak üst işlev içinde yeterli içerik oluşturmuyorsa ayrı bir alt başlığı haklı çıkarmaz.

Bir aday bölüm üst başlıktan daha dar değilse, alt bağlam olarak değil eş düzey bir bağlam olarak değerlendirilmelidir.

Dergi Gereksinimleri Varsayılan Derleme Makalesi Yapısını Nasıl Değiştirir?

Dergi gereksinimleri, belirli bileşenleri zorunlu kılarak, yeniden adlandırarak, birleştirerek veya yeniden sıralayarak varsayılan metin yapısını değiştirebilir.

Bu nedenle metin yapısı son haline getirilmeden önce hedef derginin güncel yazar yönergeleri kontrol edilmeli; geçerli yapısal koşullar buna göre belirlenmelidir.

Yalnızca doğrudan yapısal sonucu olan talimatların metnin düzenini değiştirmesi gerekir.

İlgili kriterler arasında zorunlu bölümler, bölüm adları ve sırası, uzunluk ve başlık kısıtlamaları ile zorunlu ön ve arka bölüm öğeleri yer alır.

• Özet formatı: Dergi belirli bir özet formatı gerektiriyorsa, özet varsayılan düzenleme yerine bu belirtilen organizasyonu izlemelidir.
• Bölüm adları ve sırası: Zorunlu bölüm adları, yazar yönergeleri bu değişiklikleri belirttiğinde bileşenleri yeniden adlandırabilir, birleştirebilir, ayırabilir veya yeniden sıralayabilir.
• Başlık düzeyleri: İzin verilen başlık düzeyleri, ana derleme gövdesinin derginin gerektirdiği yapı içinde ne kadar derinlemesine alt bölümlere ayrılabileceğini sınırlayabilir.
• Kelime sınırlamaları: Genel veya bölüme özgü kelime sınırlamaları, evrensel bir bölüm uzunluğu oluşturmadan metin bileşenlerinin derinliğini veya ayrımını kısıtlayabilir.
• Ön bölüm ve arka bölüm: Zorunlu öğeler, ana metin gövdesinden önce veya sonra belirli materyaller ekleyebilir, kaldırabilir veya konumlandırabilir.
• Kaynakça kuralları: Dergiye özgü kaynakça kuralları, kaynakların nasıl sunulacağını ve ilgili kaynakça öğelerinin belirli bir yerleşim gerektirip gerektirmediğini belirleyebilir.

Her bir kriter, yalnızca hedef dergi ilgili koşulu belirttiğinde uygulanmalıdır, çünkü gereksinimler disiplinler ve yayıncılar arasında farklılık gösterir.

Buradaki amaç, yalnızca metnin yapısını etkileyen gereklilikleri uygulamaktır; ilgisiz tipografi, yükleme adımları veya idari gönderim ayrıntıları yapısal karar değildir.

Metni son haline getirmeden önce yapıyı hedef derginin güncel yazar yönergelerine göre doğrulayın ve dergiye özgü farklılıkları giderin.

Bir gönderim öncesi kalite kontrol listesi, yapısal uygunluğu daha geniş gönderim öncesi doğrulama süreci içinde kontrol etmeye yardımcı olabilir.